to top

Kapper-frustraties

Ik heb er een hekel aan om naar de kapper te gaan. Welke kapper dan ook. Ik was als kind al stikjaloers op meisjes met lokken tot hun onderrug. Dat wilde ik ook, dus kappers die er juist een stukje afknippen waren mijn natuurlijke vijand. Zelfs nu ik als volwassene wel een beetje over mijn wens voor prinsessen-lang haar heen ben, ga ik liever niet naar de kapper.

Goed begin
Alleen op momenten dat mijn haar echt flink ongezond eruit gaat zien, stap ik een kapperszaak binnen. Dat is zo’n twee keer per jaar, en als ik echt fanatiek ben drie keer. Ieder bezoek en ieder moment daarvan haat ik. Vanaf het moment waarop er een meisje van 19 naar me toe komt om te vragen waar ze me mee kan helpen (“Twee croissantjes en een halfje volkoren alstublieft”), tot het moment waarop ik de wachtruimte in geholpen word en een half kopje thee toegestopt krijg. “Het gaat ongeveer een half uurtje duren”, vertelt de kapster nog even terwijl ik door een uitgave van de Privé uit 2009 aan het bladeren ben. Afgelopen week was het weer zo ver. Het begin verliep – en dat beloofde veel goeds – precies zoals hierboven beschreven.

Duidelijke instructies
Na drie kwartier zie ik dat er een kapster vrij is, die nog even buiten een sigaretje gaat roken. Die meid heeft natuurlijk ook pauze nodig, maar ik wacht al zo la-ha-hanngg! Na verloop van tijd komt ze me halen, de rookwalm nog om haar heen. “Zo, wat kan ik voor u doen?” Ik leg uit dat ik wil dat er een stukje van mijn dode puntjes geknipt wordt. “Doe maar zo’n 3 à 4 centimeter” zeg ik nog royaal. Meestal eis ik dat er maximaal één à twee centimeter vanaf gehaald wordt. Ik ben in een goede bui. Mijn haar komt tot halverwege mijn rug en kriebelt ’s nachts als ik even naar het toilet loop altijd gezellig tegen mijn onderrug. Dat voelt prettig en ik wil niet teveel van die lengte kwijt. De kapster is het daar gematigd mee eens. “Het is wel erg dood hè…” probeert ze subtiel. Ofzo. Ik knik, maar herhaal nog even dat ik maximaal 3 à 4 centimeter kwijt wil. Vervolgens krijg ik een hele lijst met opties die ik nog aan het knippen toe kan voegen: wassen, extra verzorging (“zou ik wel doen hoor, uw haar is best droog!”), drogen en stylen na afloop, een klantenkaart. Ik bedank beleefd voor deze opties: “Alleen wassen en knippen, graag”.

Kijk wat een korte haren!

Korte haren!

Ongemakkelijke gesprekken
Tijdens het wassen mag de massagestoel mag niet aangezet worden, omdat het weeën kan opwekken. Nu weet ik er het fijne niet van, maar van wat ik gelezen heb, is de enige die weeën opwekt ons kind zelf. Whatever, ik vind die massagestoel toch bijzonder onprettig. Tijdens het inzepen van mijn haar begint het ongemak pas echt. Met mijn hoofd in een onmogelijke positie achterover gedrukt komt er een ongemakkelijk gesprek tot stand. “Hoe ver ben je al?” en “Mijn grote broer van 24 heeft laatst ook een kind gekregen” en “Oh ja, jongetjes zijn ook leuk…!” als antwoord op de vraag “Of ik al weet wat het wordt”. Ik geef braaf antwoord en probeer hier en daar ook oprecht geïnteresseerde vragen aan de kapster te stellen. Maar heel eerlijk gezegd zou ik liever willen dat we gewoon allebei in stilte deden wat we moesten doen: zij wassen en knippen, ik het ondergaan.

Nog meer ongemakkelijke gesprekken
Eenmaal in de kappersstoel ging de kapster direct los. “Wauw, wie heeft jouw haar de vorige keer geknipt? Toch niet iemand van hier he?” “Jawel” “Oh was het dat meisje met het blonde haar tot hier?” ze wees haar kin aan. Ik wist het niet meer. Woest vlogen de plukken haar in het rond. Nadat ze een eerste kortwiek-ronde had gedaan, bekeek ze of mijn haar overal gelijk was. Dat was het blijkbaar niet, dus deed ze een volgende poging om de langere stukken wat korter te knippen, zodat het overeen zou komen. Het duurde allemaal erg lang en ik werd steeds zenuwachtiger. Houd ik uberhaupt wat over?

Lange haren

Lange haren

En nog meer
Een half uurtje later was de slachtpartij voorbij. De kapster liet me trots het eindresultaat zien ik een ronde spiegel die ze achter mijn hoofd omhoog hield. “Eh, ja bedankt” stamelde ik. De kapster wilde mij ‘in het bestand zetten’, wat ik niet wilde. “Maar dan krijg je een kaartje met je verjaardag en dan houden we je op de hoogte van acties en zo” en toen wist ik helemaal zeker dat ik nooit in het bestand terecht wilde komen. “Wilt u nog verzorging voor thuis mee? We hebben een hele lekkere shamp…” wederom bedankte ik. Ik haalde mijn pinpas door het apparaat en ging, volledig uitgeput, naar huis. Daar concludeerde ik waar ik al bang voor was: mijn lange lokken hadden plaatsgemaakt voor een kapsel dat ik het best kan beschrijven met de term ‘moeke’. De langste plukken komen tot iets onder mijn schouders en zijn allemaal op één lengte geknipt. Ik kon wel janken en ondanks de zwangerschapshormonen, deed ik het niet.

Tot slot: teleurstelling
Wederom is voor mij bevestigd waarom ik het zo vreselijk vind om naar de kapper te gaan. Ik heb nauwelijks goede ervaringen met een kapper, HAAT de ongemakkelijke gesprekken en kan niet eens in woorden uitdrukken hoe gefrustreerd ik ben dat het resultaat nooit wordt zoals ik in mijn hoofd heb. Ondanks de, volgens mij, redelijk concrete instructies. Het drama heeft zich alweer een aantal dagen geleden afgespeeld, maar ik ben nog steeds niet aan mijn korte haren gewend. Kan iemand me mijn lange lokken terug geven?

  • Geertje

    Ooooh wat vervelend!! Dat ze dan ook gewoon niet luisteren he, als je zegt dat je er maar 3 cm af wil. En je bent zo aan de kapster overgeleverd dat je er weinig tegen kan doen! Ik heb gelukkig wel een fijne kapsalon waar ik naar toe ga en waar ze naar me luisteren, maar snap dat je het zo niet meer leuk vindt!

    30 augustus 2014 at 08:20 Beantwoorden
  • Renee

    Wat balen zeg! Mijn zusje en moeder hebben allebei een grote bos krullen. Zij gaan sinds een paar jaar naar een Surinaams/Ethiopisch kapstertje. Zij heeft haar eigen zaak in Zaandam en bevalt echt super. Mensen denken bij krullen gewoon het haar nat te maken en net zo te knippen als ieder ander, maar dat werkt gewoon niet zo.

    30 augustus 2014 at 09:13 Beantwoorden
  • Julie

    Ondanks dat ik het niet leuk vind dat ze je dit aandoen, moest ik toch erg lachen om dit stukje. Het is zó herkenbaar! Bijna letterlijk de hizi hair waar ik heen ga.

    30 augustus 2014 at 09:44 Beantwoorden
  • Liza

    Toch vind ik je haar op de foto met dat rode topje ook mooi hoor!

    Ik ben zeer tevreden over mijn kapper en ik ben echt niet makkelijk hoor.
    Ook ik heb net wat Renee zegt geen nederlandse kapster maar een superleuke vrouw uit Iran. Mijn ervaring is dat zij perfect weet als ik zeg ik wil een vrouwelijk en sexy kapsel dat ik dat ook krijg al resultaat. Er komen veel vrouwen met prachtig lang haar en daar weten ze gewoon er een nog prachtiger kapsel van de maken! Wil je best het adres geven is in Amsterdam;))

    30 augustus 2014 at 10:17 Beantwoorden
  • Miriam

    Wat vervelend dat het niet mooi is geworden 🙁 het is ook lastig om een goede kapper te vinden die precies doet wat jij wilt.

    30 augustus 2014 at 10:21 Beantwoorden
  • Manon

    Oh god, ik heb af en toe wel hardop moeten grinniken. Toen ik ook naar de “openbare” kapper ging had ik dit dus ook ALTIJD. Altijd te kort en ze knippen altijd zoals ze het zelf willen, niet zoals je aangeeft. Ik heb nu echt zo’n fijne kapster, ze heeft een salon aan huis en is echt heel goed. Maar inderdaad, naar de kapper gaan vind ik ook niet altijd een fijne bezigheid hoor…

    30 augustus 2014 at 10:55 Beantwoorden
  • Malou

    Wat vervelend, maar veel dingen zijn ook heel herkenbaar! Ik hou er ook niet van om naar de kapper te gaan, vooral de standaard vragen die ze stellen vind ik helemaal niks. En daarnaast knippen ze er altijd te veel af inderdaad..

    30 augustus 2014 at 11:24 Beantwoorden
  • Maaike

    Oh wat erg, ik ben ook een keer bij Hizi Hair geweest toen m’n eigen kapsters op vakantie waren, en dat ging precies hetzelfde. Gelukkig zit er bij mij in de wijk een hele fijne salon, met 3 kapsters met mooi lang haar die ‘alleen de puntjes’ ook echt begrijpen. En het is nog een stuk goedkoper dan Hizi Hair ook, haha!

    30 augustus 2014 at 14:23 Beantwoorden
  • Manon

    Wat vervelend dat ze zo slecht de puntjes eraf kunnen knippen! Na een aantal kappers uitgetest te hebben ben ik inmiddels bij eentje gebleven die naar mijn idee wel begrijpt wat ik wil gelukkig.

    31 augustus 2014 at 08:36 Beantwoorden
  • Martine

    Zo herkenbaar dit! Ik haaaaaat kappers want serieus hoe moeilijk is het om te doen wat iemand vraagt ( alleen de puntjes, ALLEEN DE PUNTJES). Ik ga misschien eens per jaar en dat is al veel en altijd zeggen ze ‘je kan wel zien dat je je haar regelmatig laat knippen’ whoehahaha…

    31 augustus 2014 at 17:19 Beantwoorden
  • Anne

    Ja, dit is zo herkenbaar! Onbegrijpelijk maar zowel mijn moeder als mijn zus zien naar de kapper gaan echt als een prettig moment voor zichzelf, terwijl ik er echt een hekel aan heb en het uitstel tot het echt niet meer gaat. Het kost ook altijd weer veel geld. Nuja sinds een jaar knip ik het zelf (gewoon in simpele laagjes) en daar ben ik eigenlijk heel tevreden over.

    31 augustus 2014 at 19:23 Beantwoorden
  • Ineke

    Ohneen wat vervelend. Vroeger had ik ook een bloedhekel aan naar de kapper gaan.
    Nu ga ik naar een vriendin en ga ik met veel plezier 🙂

    3 september 2014 at 11:25 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.