to top

“Wat heb jij een dikke buik zeg!”

Laatst schreef ik een stukje over veelgestelde vragen over mijn zwangerschap. Daarop kreeg ik een paar reacties van vrouwen die zich kapot ergerden aan opmerkingen over hun buik. Ik kon me daar helemaal in vinden. Hoewel dat soort opmerkingen me het laatste trimester niet echt meer raken, heb ik daar in het tweede trimester toch wel flink last van gehad. Want als je er zelf geen verstand van hebt, hoe moeilijk is het dan om je geen zorgen te maken als je steeds hoort dat je zo’n wonderbaarlijk dikke (of juist veel te dunne) pens hebt?

“Zo hee, jij hebt echt al een buikje, he?” Als ik een euro kreeg voor iedere keer dat letterlijk die opmerking gemaakt werd, dan had ik er een Ferrari van kunnen kopen. Dat had ik dan niet gedaan, want ik houd daar niet van. Maar het gaat om het idee. Hoe dan ook: die opmerking is nog vrij onschuldig. Hij laat merken dat je een zichtbaar zwangerschapsbuikje hebt, maar zegt verder niet daadwerkelijk iets over de (on)gezondheid daarvan. Dat je, als je zwanger bent, op een gegeven moment een zichtbare buik krijgt is juist fijn. En die opmerking ondersteunt het beeld dat je van jezelf hebt: tja, inderdaad. Ik heb echt al een buikje!

Ongeveer 15 weken zwanger. Daar begint het al ergens op te lijken.

Hier was ik ongeveer 17 weken zwanger. Ik vond zelf dat ik echt al een duidelijke zwangerschapsbuik had. Anderen vonden van niet.

Anders wordt het wanneer één van de volgende opmerkingen richting je hoofd worden geslingerd:

  • “Wauw, weet je zeker dat het er geen twee zijn?”
  • “Jij moet zeker al bijna bevallen!”
  • “Poeh, toen ik … weken zwanger was, was ik nog lang niet zo dik!”
  • “Dat zal wel een hele grote baby zijn!”
  • “Houd je veel vocht vast ofzo?”
  • “Mijn buurmeisje is … weken zwanger en bij haar zie je nog niks!”

Deze opmerkingen insinueren namelijk dat je ongezond dik bent. Dat je buik letterlijk de grootte van een orka heeft aangenomen. Dat je ieder moment voorover kan vallen, plat op je neus. Dat er binnenkort kinderen op je buik kunnen springen, omdat het een luchtkasteel is. Dat je misschien wel een volwassene moet baren of dat je jezelf veel te gruwelijk hard hebt laten gaan op eetgebied. Hoewel dit soort opmerkingen meestal niet onaardig bedoeld zijn, komen ze wel vervelend over. Ik heb me namelijk echt vaak zorgen gemaakt over de grootte van mijn buik. Vooral als ik net had gemerkt dat ik een paar kilo meer dan gemiddeld was aangekomen, dacht ik: shit, waar eindigt dit? En komt het ooit nog goed? Of ik maakte me zorgen om de baby: wat als hij buitenproportioneel groot is? Betekent dat, dat hij ongezond is? Of moet ik me nu al zorgen gaan maken over de bevalling? Met name als je in korte periode een aantal van dusdanige opmerkingen toegeslingerd krijgt, kan het je echt veel onzekerder maken dan nodig is. Want wat weet je buurvrouw nou helemaal van de grootte van jouw gezonde zwangerschapsbuik?

Oja, nu zie ik het!

Met die termijn (ongeveer 22 weken) gingen de opmerkingen alle kanten op. Van “wat ben je al dik!” naar “wat een ieniemienie buikje!”

Ik heb me ook juist wel eens zorgen gemaakt over opmerkingen die de andere kant op gingen:

    • “Aah, er is nog amper wat te zien joh!”
    • “Nu zouden mensen nog kunnen denken dat je gewoon een beetje aangekomen bent.”
    • “Met jouw termijn was ik al een stuk dikker!”
    • “Wat een bescheiden buikje!”
    • “Groeit de baby wel goed?”

Yup, ook deze opmerkingen heb ik te horen gekregen. Naast die van hierboven dus. Super verwarrend! Als ik bijvoorbeeld in een week een aantal van bovenstaande opmerkingen te horen kreeg, ging ik me daar juist weer zorgen om maken. Groeide mijn mannetje inderdaad wel goed genoeg? Zou hij wel genoeg vruchtwater hebben om in te spartelen? Was er iets mis met hem? At ik wel genoeg? Had ik rond deze termijn niet dikker moeten zijn? Wat voor opmerkingen ik ook te horen kreeg, zet er drie van ongeveer dezelfde strekking achter elkaar en ik lag ’s avonds weer te piekeren.

En mijn buik met 36 weken en 6 dagen. Dat k nog niet voorover ben gekletterd!

Tja, we kunnen er echt niet meer omheen, toch?

 

In het derde trimester aangekomen deden die opmerkingen me nagenoeg niets meer. Mijn buik was hoe hij was. Ik had meerdere keren van verloskundigen en echoscopisten verzekerd gekregen dat mijn knul goed groeide en dat hij meer dan genoeg vruchtwater had. Ook vond ik dat ik, op mijn buik na, niet echt vadsig werd. Ik was tevreden met hoe ik eruit zag en kon mezelf inmiddels voorstellen hoe ik eruit zou komen te zien met 40 weken zwangerschap. Als je voor het eerst 18 weken onderweg bent, dan weet je dat nog niet. Met 30 weken op de teller, kun je daar een veel beter beeld bij krijgen.

Ik had echt nooit verwacht dat dusdanige opmerkingen zo’n invloed konden hebben op hoe ik me zou voelen. Ik kon oprecht een dag chagrijnig zijn als meerdere mensen me dik noemden in het tweede trimester. En ik kon me echt oprecht heel veel zorgen maken als ik van meerdere mensen te horen had gekregen dat mijn buik de afgelopen weken amper was gegroeid. Inmiddels interesseert het me gelukkig niks meer en lach ik hard mee als er opmerkingen worden gemaakt. Toch heb ik er iets van geleerd: nooit zomaar een oordelende opmerking maken over iemands zwangere buik. “Wat een mooi buikje!”, “Wat zie je er goed uit!” en “Wat groeit ‘ie mooi naar voren” zijn leuke complimentjes om te horen en die maak ik dan ook graag als ik een zwangere tegen kom. Een bekende zwangere, overigens. Opmerkingen maken over de buik van vreemden is sowieso echt not done!

  • Mendy

    Ik ben 1 week minder zwanger dan jij en krijg ook opmerkingen over m’n buik. Mijn buik is op zich niet mega en daar krijg ik opmerkingen over. Het meest vervelende vind ik dat (omdat ik niet kolossaal ben en niet waggel) daardoor mensen minder rekening houden met je. Terwijl ik toch al 8 maanden zwanger ben. Ach Betty….ik denk maar zo; al die opmerkingen over je buik, krijg je straks ook over je kind. En wat zullen we dan stralen! 😉

    27 augustus 2014 at 07:40 Beantwoorden
  • Manon

    Mensen hebben inderdaad snel hun oordeel klaar! Stoppen met vergelijken want dat heeft totaal geen zin, iedere baby/zwangerschap/buik is weer anders… Amen 😉

    27 augustus 2014 at 08:43 Beantwoorden
  • Susan

    Ik vind je buik echt prachtig! Maar irritant dat mensen zo nodig commentaar op je uiterlijk moeten leveren. Ik vraag me af wat ze er nou mee willen bereiken, Een complimentje krijgen(&geven) is toch veel leuker dan iemand onzeker maken?

    27 augustus 2014 at 10:14 Beantwoorden
  • Malou

    Dit soort opmerkingen lijken me heel naar inderdaad, en ik snap dat je daar onzeker van werd. Mensen in mijn omgeving zijn over het algemeen wel iets tactischer, ik heb eigenlijk nooit vervelende opmerkingen gekregen. Er is wel eens iets gezegd in de trant van ‘jeetje, wat heb jij al een grote buik’ en dat was niet echt leuk om te horen, maar dat gebeurt zelden.

    27 augustus 2014 at 10:18 Beantwoorden
  • Joyce

    Ooh nare opmerkingen idd! Bij Aron hoorde ik alleen maar “hoe had je dat niet kunnen weten” , vanaf het moment dat wij het wisten kreeg ik gewoon een bump. En nu heb ik ook nog net niks en zegt iedereen: Goh, bij een tweede gaat het toch meestal wel sneller.

    27 augustus 2014 at 10:52 Beantwoorden
  • Madelon

    O dat stukje met vervelende opmerkingen, precies dat! Ik ben erg ziek geweest tijdens mijn zwangerschap en kon dan een hele dag met zo’n opmerking in mijn hoofd lopen. Danku hormonen. Terwijl ik normaal heel rap van repliek ben bij mensen die over mijn grenzen gaan stond ik toen elke keer met mijn mond vol tanden 🙁

    27 augustus 2014 at 11:32 Beantwoorden
  • Nicole

    Oeps.. dat van een bescheiden buikje heb ik zelf wel eens gezegd..
    Wist niet dat het ook vervelend over kon komen! Heb zelf namelijk nooit die opmerkingen gehad want ik had juist last van een flinke buik en de opmerking of het er zeker geen 2 waren heb ik echt heeeeeel veel gehoord!
    Heb me er eigenlijk nooit onzeker door gevoeld eigenlijk die opmerkingen…

    27 augustus 2014 at 20:22 Beantwoorden
  • Jessica

    Ik werd echt doodziek van het gezeik over ‘oh wat een klein buikje’ en dan soms zelfs gevolgd door vingers die eraan gingen zitten. De laatste drie weken kreeg ik opmerkingen als ‘jeeeee dat je niet omvalt’. Het is nooit goed, En ik blijf een vrouw dus ook als ik zwanger ben, vind ik het nog steeds niet cool om dik genoemd te worden.

    Maar helaas, de buik is inmiddels een dame van 14 maanden en ook dan gaat het door. Alleen dan opmerkingen als ‘ze ziet er lekker gezond uit he’, ‘goh is ze niet wat klein’ en ‘jeeeeeetje die van mij heeft al twee maten groter dan zij’.

    27 augustus 2014 at 20:28 Beantwoorden
  • fabianne

    Herkenbaar stukje weer.ik heb aan mijn verloskundige zelf een keer gevraagd of mijn buik niet te dik was.nee zei ze een prachtig buikje.ik was een tijd geleden op een tupperware party en daar was een vrouw met haar dochter zegt ze zoo moet je bijna bevallen.ik was 25 wk ik zeg nee hoor moet nog heel lang.stoot ze haar dochter aan.nou zo dik was jij niet eens op het laatst en dat terwijl het je derde zwschap is.toen was ik zo klaar met de opmerkingen.ik zeg ik kan tenminste wat laten zien.

    27 augustus 2014 at 20:59 Beantwoorden
  • Ineke

    Ik ben nu 14weken maar mijn buik kan je vergelijken met 20weken, ondanks ben ik wel nog maar 1kg bijgekomen.
    Het is ons tweede kindje dus het ging al sneller en mijn bekken die staan wat naar achter..

    3 september 2014 at 11:39 Beantwoorden
  • Emmeline

    Leuk geschreven stukje en het is zooooo herkenbaar.

    En de eeuwige vraag: “Hoeveel ben je aangekomen?” Kan iemand mij de meerwaarde vertellen van die vraag? Wat schiet de vragensteller op met mijn antwoord op die vraag? En wat schiet ik er mee op? Of ze vinden dat je weinig bent aangekomen en dan maak je je daar zorgen over of ze vinden je veel aangekomen en dan voel je je een walrus! Je vraagt iemand op straat toch ook niet naar z’n gewicht? Vol hormonen en onzeker door de snelle veranderingen van je lichaam, snappen mensen echt niet dat je niet op zulke vragen en reacties zit te wachten?

    Ook fijn, reactie van mn moeder toen ik zei dat ik 1 kg was aangekomen bij 16 weken. “Pfff jeetje daar schrik ik wel van! Doe je wel voorzichtig met eten want de kilo’s gaan er heel moeilijk af!” (Zij kwam maar 8 kg aan bij haar zwangerschappen

    9 september 2014 at 12:00 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.