Werkloos zijn: hoe bevalt mij dat?

zaterdag, augustus 23, 2014 7 Permalink 2

Ergens in februari schreef ik over mijn besluit (klik) om ontslag te nemen. Dat besluit had ik niet zomaar genomen, daar gingen wel maanden jaren twijfelen aan vooraf. Sindsdien ben ik dus werkloos en hoewel ik er inmiddels redelijk aan gewend ben, heeft het me toch heel wat gekost om er vrede mee te hebben dat het ‘niet gelukt’ is met mijn werk in het onderwijs. Ondertussen krijg ik vaak de vraag ‘wat ik dan doe op een dag’, ‘of ik me niet onwijs loop te vervelen’ en ‘wat ik ga doen als de baby geboren is‘. Vandaag geef ik daar op mijn blog antwoord op!

Omdat ik nu natuurlijk geen baan met heb als dagvulling, moet ik daar zelf voor zorgen. Toen ik nog werkte vond ik niets heerlijker dan op een vrije dag de hele dag op de bank liggen en TLC kijken. Dat doe ik nu eigenlijk nooit meer. Ik wil mezelf graag nuttig voelen en zorg er dan ook voor dat ik iedere dag wel iets te doen heb. En als het dan niet perse nuttig is, dan wil ik in ieder geval wel iets gedaan hebben. Behalve dan op de bank liggen en Dr. Phil kijken. Ik heb iedere week minimaal 2 á 3 afspraken met vrienden of familie. Ik ga gezellig lunchen met vriendinnen, boodschappen doen met mijn oma’s en loop verjaardagen/kraamvisites/housewarmings af. Niet heel veel geks in vergelijking met een werkende vrouw, behalve dat ik daar toen ik werkte vaak geen puf voor had. Het liefst hield ik mijn weekenden leeg, om lekker bij te slapen. Ik ben dus heel blij dat ik nu wel de tijd heb (en vooral de rust!) om leuke dingen te doen met de mensen waar ik van houd.

Daarnaast zijn mijn zwangerschapshormonen op hol geslagen en kan ik me erg druk maken over losliggende troep of een stoffige lamp hier in huis. Alles. Moet. Schoon. En opgeruimd. En snel! Ik probeer dus iedere dag, vooral als ik geen afspraken heb, een deel van het huis ‘aan te pakken’. Nu zal ik absoluut voor gek verklaard worden, maar ik word er heel blij van dat ik de raampjes boven al onze deuren heb schoongemaakt en dat er geen overbodige rotzooi te vinden is in de slaapkamer. Het zijn allemaal van die projectjes die niet persé heel erg nodig zijn, maar waar ik wel al heel lang van wil dat ze aangepakt worden. Ik heb de afgelopen maanden dan ook alle tijd gehad om ons washok en de trapkast eindelijk aan te pakken, om ons huis te ontdoen van overbodige bende en om alles eens extra schoon te maken. Er staan nog wel wat projectjes op mijn lijst, maar met mijn hoogzwangere buik moet ik toegeven dat het een stuk lastiger gaat.

Ook heb ik mijn blog, waar ik erg blij mee ben. Ik vind het heerlijk om te schrijven en doe dat dan ook zo vaak ik kan. Bovendien vind ik het nog steeds enorm leuk om eens in de week een artikeltje te schrijven voor Mommy to be. Hoewel ik er geen geld mee verdien en het dus eigenlijk een vrij nutteloze bezigheid is, moet ik zeggen dat ik er toch voldoening uit haal. Ik zie mijn bezoekersaantallen iedere week groeien en word zo nu en dan voor iets leuks benaderd. Daarnaast ben ik ontzettend blij dat ik dankzij het bloggen zoveel leuke meiden, die in een soortgelijke situatie zitten, heb ontmoet.

Op zich heb ik dus niet de meest spannende werkzaamheden, maar ik heb me de afgelopen maanden goed vermaakt. Ook heb ik het gevoel dat ik genoeg tijd heb gehad om mijn zwangerschap heel bewust mee te maken. Waar fulltime werkende vrouwen vaak over hun eigen grenzen moeten gaan tijdens hun zwangerschap, heb ik rustig de tijd kunnen nemen voor ieder schopje van onze kleine man en van iedere verandering in mijn eigen lichaam. Ik heb goed voor mezelf kunnen zorgen en hoop dan ook dat ik ons jongetje een mooie start heb kunnen geven. Ik weet in ieder geval zeker dat ik straks uitgerust de bevalling in ga en dat ons daarna hopelijk een prachtige kraamperiode staat te wachten.

Ik wil wel weer werken. De afgelopen maanden ben ik niet ‘nuttig’ geweest, maar daar kon ik mee leven omdat ik het ook belangrijk vond om ons kleine knulletje uit te broeden. Ik wil, als hij eenmaal op de wereld is, uiteindelijk wel weer een (parttime) baan vinden waarin ik me thuis voel en waarin ik me nuttig kan maken. Wat dat precies is, dat weet ik nog niet zo goed. Ik heb het gevoel dat er vanzelf iets op mijn pad zal komen, al baseer ik dat nergens op. Mocht er niets automatisch verschijnen, dan ga ik – als het voor ons goed voelt – zelf weer op zoek naar iets leuks. Hoe dan ook: ik heb genoten van de afgelopen maanden als werkeloze zwangere, maar kijk ook weer uit naar een volgende periode.

Zijn jullie wel eens (een tijdje) werkloos geweest? En hoe gingen jullie daarmee om?

7 Comments
  • Maike
    augustus 23, 2014

    Ik heb net je berichtjes gelezen over je besluit. Wat een dappere beslissing! Ik ben ook leerkracht en krijg aankomend schooljaar wederom kleuters. Ik herken veel van de strubbelingen, de werkdruk is enorm hoog. Gelukkig ga ik met plezier naar m’n werk en vind ik ’t leuk om de kinderen te zien groeien. Dan houd je genoeg energie over. Ik heb t/m 36 weken zwangerschap doorgewerkt en dat was zwaar. Voor je lijf is het ook goed dat je een tijdje thuis bent. Er komt vast een mooie nieuwe baan voor je. Wie weet waar het bloggen nog toe kan leiden! Maar eerst, genieten van je zwangerschap!

    • Betty
      augustus 23, 2014

      Wauw wat een bikkel! Tot 36 weken doorgewerkt tussen de kleuters, respect hoor! Ik zou zo graag willen dat ik het werk net zo leuk vond als jij het vind!

  • Dita
    augustus 23, 2014

    Mooi geschreven! Ik ben zelf nog nooit werkloos geweest, heb wel een tijdje als kamermeisje gewerkt in een hotel omdat ik veel minder uren ging maken in de kinderopvang. En nu werk ik naast 2 middagen bso dus nog 3 ochtenden als onderwijsassistent. Al zou ik graag een baan willen van 30u ofzo en op een plek.

    • Betty
      augustus 23, 2014

      Dat kan ik me voorstellen! Een paar parttime banen lijken me heel lastig te combineren.

  • Priscilla
    augustus 24, 2014

    Ik ben nu al een aantal jaren thuisblijfmoeder en ik zou nooit meer wat anders willen! Vanwege sociale angst heb ik altijd issues gehad met werken, ik raakte er altijd door in de knoop met mezelf. Nu zit ik veel lekkerder in mijn vel. Ik heb ook zoveel hobbies dat ik nog steeds altijd tijd te kort kom! 😀

  • iooon
    augustus 24, 2014

    Ik vind het heel moeilijk om mezelf bezig te jouden. Ik heb weinig vrienden in de buurt wonen en de meesten werken ook fulltime. Ik deed vrijwilligerswerk maar daar ben ik (tijdelijk) mee gestopt omdat er geen rekening met me gehouden werd in de tijd dat ik ziek was. Ik weet nog niet of ik daar terug wil.

    Het liefste start ik straks mijn eigen bedrijf. De basis is al gelegd maar ik ben bang of het gaat lukken in combinatie met een kleine…

  • José
    augustus 25, 2014

    Door allerlei tijdelijke banen ben ik twee keer een aantal maanden werkloos geweest. En ik moet zeggen dat ik daar niet mee om kan gaan. Ik verlegde steeds de grens van de tijd om uit de pyjama te zijn. Schoonmaken kon morgen ook nog wel.. Zulk soort gedachten… En afspreken met fulltime werkende vrienden kan natuurlijk niet overdag. En door de mindere inkomsten moesten we zuinig aan doen, dus shoppen, lunchen e.d. was er ook niet bij.

    Nee werkloos zijn ben ik niet geschikt voor.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *