to top

Mijn zwangerschap: week 34

Wauw, ook week 34 zit er alweer op! Week 35 is begonnen en daarmee komt de datum waarop ons mannetje officiëel volgroeid is wel heel dichtbij! Over twee weken zou hij al welkom zijn! Toch hopen we dat hij voorlopig nog blijft zitten hoor! We zijn nog niet helemaal klaar met zijn kamertje en zijn opa en oma gaan binnenkort op vakantie. Dat was al geboekt voordat we aankondigden dat er in september een baby geboren zou worden. Het begint nu echt spannend te worden dus, maar vooralsnog voel ik nog geen aanwijzingen dat ons kereltje eerder ter wereld wil komen, dus wat dat betreft zal het nog wel goed zitten. Nu eerst maar eens een overzichtje van afgelopen week!

Verloskundige
Gisteren werd ik verwacht voor een extra bezoekje bij de verloskundige. Deze keer omdat de verloskundige de vorige keer niet zeker wist of ons ventje wel met zijn hoofd richting de uitgang lag. Zij dacht namelijk zijn hoofd aan de bovenkant te voelen. Zelf had ik al sterk het gevoel dat hij wél al goed lag. In ieder geval de afgelopen dagen voelde ik heel duidelijk een paar billen tegen mijn ribben aan drukken en wat voetjes die regelmatig tegen mijn rechterzij (ook een beetje bovenin) aan trappelden. Dan móest zijn hoofd wel naar beneden liggen.
De verloskundige van gisteren had dan ook niet lang nodig om mijn voorgevoel te bevestigen. Onze zoon is helemaal geen dwarsligger. Misschien was hij dat anderhalve week geleden wel, inmiddels ligt hij keurig met zijn hoofd in mijn bekken. Hij is zelfs al een beetje ingedaald. Nog niet helemaal, maar daar heeft hij nog voldoende tijd voor! De verloskundige stelde me bovendien gerust: de kans dat ons ventje nu nog een salto maakt en met zijn hoofd naar boven gaat liggen is eigenlijk niet aanwezig. Ik maakte me er niet echt zorgen over, maar ik ben toch wel heel erg blij met deze uitkomst. Een stuitbevalling draait – vooral bij een eerste kind – meestal toch uit op een keizersnede, en een keizersnede zelf leek me sowieso niet heel erg prettig. Er zijn nooit garanties, maar zoals het er nu uit ziet, ga ik binnenkort toch echt helemaal zelf een kind op de wereld zetten!
Ohja, niet geheel onbelangrijk zo tegen het einde van de zwangerschap: mijn bloeddruk was nog lekker laag. Niets om me zorgen over te maken, dus ik ga de komende tijd weer lekker vrolijk verder met uitbroeden.

week34

Vakantie
Een paar maanden geleden bedachten we dat het misschien leuk zou zijn om voor de laatste keer met zijn vieren naar Limburg te gaan. Ik had er wel mijn twijfels bij. Ik zou immers 34 weken zwanger zijn, zou ik dan überhaupt wel thuis weg willen? En wat als alles te zwaar is en ik de jongens alleen maar in de weg sta om leuke dingen te doen? Iedereen om me heen stelde me gerust, het zou vast goed komen. De jongens wisten met wie ze op vakantie zouden gaan, dus die hadden zich ook ingesteld op een rustig weekje. Dat werd het uiteindelijk ook. Ik heb helemaal niets inspannends hoeven doen. We hebben veel gelopen, maar lasten ook regelmatig pauzes in. Bovendien heb ik niet het idee dat de jongens allerlei dingen hadden willen doen, die we niet hebben kunnen doen vanwege mijn dikke buik. Heel prettig dus! Wat ik bovendien ook heel fijn vond, was dat ik echt even weg was van thuis. Hoe raar dat ook klinkt, want ik ben een enorme huismus. Maar de week voor de vakantie heb ik iets teveel alleen thuis gezeten en was ik iets te fanatiek bezig met ‘zwanger zijn’, als jullie begrijpen wat ik bedoel. Ik werd een beetje gek van de babykleertjes, Zwitsal-geur en het googlen over verschillende aspecten van het laatste stukje zwangerschap. Tijdens de vakantie was ik gewoon weer mezelf en die dikke buik kwam veel minder ter sprake. Ook wel weer eens prettig! En door die week “pauze” heb ik nu wel weer heel veel zin om met ‘babydingen’ bezig te zijn!

Pffff
Tja, aan de foto’s te zien kunnen we toch wel concluderen dat mijn buik nu echt monsterlijke vormen aan begint te nemen. Die goeie ouwe tijd dat er alleen maar sprake was van een watermeloen onder mijn shirt, zijn echt wel voorbij. Nu is het een skippybal. Ofzo? Hoe dan ook: ik merk dat het zwaarder begint te worden en wat vaker aan het zeuren ben. Soms zit ons kereltje heel hoog tegen mijn ribben aan te duwen, wat na een tijdje heel erg onprettig aanvoelt. Ook merk ik dat het met slapen soms toch lastiger wordt om een fijne houding te vinden. Opstaan van de bank gaat áltijd gepaard met een zucht of een kreun en een uur non-stop wandelen gaat bijna niet meer zonder te waggelen. Toch ben ik nog heel erg blij dat het ventje binnen zit en niet al naar buiten is gekomen! Het buurmeisje van mijn ouders is deze week met 29 weken zwangerschap bevallen van haar zoontje. Ik kan me niet eens voorstellen door hoeveel onzekerheid en angst zij nu moet gaan, dus ik neem die ongemakkelijke skippybal voorlopig nog wel voor lief. Misschien dat ik halverwege week 39 écht uitgebreid ga zeuren 😉

34weken

Kleding
Ik had het niet verwacht, maar heb het punt bereikt in mijn zwangerschap waarop ik gewoon echt niet meer weet wat ik aan moet. Voorheen redde ik me prima met mijn eigen kleding in een maatje te groot en een paar zwangerschapsbroeken- en panty’s. Maar nu… Het ziet er echt niet meer uit! Ook de maxidresses die ik tot een paar weken geleden nog vrolijk droeg, voelen nu een beetje ongemakkelijk. De voorkant wordt namelijk erg omhoog getrokken en dat ziet er gewoon stom uit. De ‘flap’ op mijn zwangerschapsbroeken komt niet meer tot over mijn hele buik, maar laat halverwege zo’n lelijke streep zien. Echt geen gezicht, vind ik. Daardoor is het iedere dag een drama om uit te zoeken wat ik aan kan. Shoppen weiger ik, in het ergste geval kan ik er nog anderhalve maand mee doen! Dus probeer ik me maar wat te redden met hele rekbare jurkjes en woon ik nagenoeg ik mijn joggingbroeken. Veel charmanter word ik er niet op, maar helaas. Nog maar even…

Zoals jullie kunnen lezen was het een fijne week. Natuurlijk wordt alles wat ongemakkelijker, maar dat mag ook zo tegen het einde van de zwangerschap. Ons mannetje heeft minder ruimte en ik daardoor ook. Vooralsnog mag ik eigenlijk helemaal niet klagen. Ik doe – meestal – nog steeds wat ik wil en voel me fit en gezond. Ik ben ontzettend dankbaar dat mijn eerste zwangerschap zo vlekkeloos lijkt te verlopen. Nu maar hopen dat het de laatste weken net zo ‘volgens het boekje’ zal verlopen en dan hebben jullie binnenkort te maken met de aller gelukkigste mama op de wereld! Kom maar op, week 35!

  • iooon

    Wat heb je toch een mooie buik. 😀 ik kan er naar blijven kijken haha

    12 augustus 2014 at 07:41 Beantwoorden
  • bibian

    Wat zie je er mooi en stralend uit! Wat fijn dat je zo genoten hebt van je weekendje weg en gelukkig ligt de kleine man toch goed, een hele geruststelling. Geniet nog een paar weekjes en dan… heb je hem eindelijk in je armen ♡ liefs

    12 augustus 2014 at 07:44 Beantwoorden
  • Shirley

    Ah bijna bijna bijna! Maar pin je er niet teveel op vast dat je nog geen tekenen hebt dat ie eerder komt, dus dat hij ook niet eerder gaat komen. Haha. Ik had hetzelfde namelijk en opeens was ‘ie er. Gewoon lekker rustig aan doen en de laatste weken op je af laten komen 😀

    12 augustus 2014 at 08:58 Beantwoorden
  • Manon

    Oh Bettt, ik heb dat nu al met die kleding 🙁 Ik heb vorige week nog een paar shirtjes gekocht omdat ik nog wel eventjes moet maar ik loop nu al het liefste in joggingbroeken rond. Niks zit gewoon mooi en lekker meer. Wat hebben we het toch zwaar hahaha. Zo fijn dat baby met z’n hoofd naar beneden ligt, ik hoop zo voor je dat je natuurlijk kunt bevallen. Geniet nog even van de skippybal, ik weet zeker dat je (we) die gaat missen straks. Maar eerst moet ik je nog even hoogzwanger in real life bewonderen hoor ^^!

    12 augustus 2014 at 09:00 Beantwoorden
  • Miriam

    je bent echt mooi zwanger! succes met de laatste loodjes.

    12 augustus 2014 at 10:25 Beantwoorden
  • Odile

    Haha ik ken het probleem met de broeken. Ik had een enorme pens en die rand zat altijd helemaal in mijn buik geprint. Ik heb regelmatig voor de spiegel staan vloeken dat niks me meer stond, dat ik niks leuks had en dat niks lekker zat.
    Nou bedenk je maar dat je over een aantal weken weer normale kleren aan kan doen en dat je dan als het goed is, weer wat meer keus hebt, haha!
    Ik vind trouwens dat je er altijd erg leuk uit ziet hoor, no worries!

    12 augustus 2014 at 16:07 Beantwoorden
  • Petra

    Fijn dat het zo goed gaat en dat de kleine man geen dwarsligger is. Ik blijf je buik prachtig vinden.

    12 augustus 2014 at 22:51 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.