to top

Zwangerschapsverlof

Vandaag zou mijn zwangerschapsverlof ingaan. Raar idee, omdat ik al sinds maart niet meer werk. Toch doet deze datum wel iets met me. Ik het in dit stukje proberen uit te leggen. 

Onze maatschappij is erop gericht dat iedereen uiteindelijk werk heeft. Ook al is dat in de praktijk helemaal niet zo, als kind word je al naar school gestuurd en geacht een idee te hebben over ‘wat je later worden wil’. Ieder vriendenboekje schrijft het, de juf voert er soms kringgesprekken over en aan het einde van de basisschool moet je je al verdiepen in je vervolgopleiding. Want met iedere hogere opleiding krijg je meer opties voor in de toekomst. Zelf heb ik nooit zo goed geweten wat ik wilde worden. In ieder vriendenboekje schreef ik wat anders. Ik wilde circusartiest worden, ballerina, dierenarts, juf, mama en op een gegeven moment ook even astronaut.

En in het vliegtuig hadden we natuurlijk gigantische stoelen en kregen we een hele goede maaltijd. Daar zit ik dan, met m'n enorme pens. Wel fijn dan hoor, die grote stoelen.

Zomaar op vakantie. Dat had niet gekund als ik nog een baan had.

Toen ik 9 weken zwanger was kozen Maran en ik er samen voor dat ik tijdelijk zou stoppen met werken. Ik vond mijn werk vooral zwaar en niet leuk genoeg. Bovendien had ik er met mijn loopbaancoach over gesproken en kwamen we erachter dat het werk waarschijnlijk überhaupt niet voldoende bij mij past. Ik heb sindsdien wel hier en daar gesolliciteerd en gezocht naar vrijwilligerswerk, maar dat is uiteindelijk niets geworden. Daardoor heb ik al sinds maart ‘zwangerschapsverlof’.

Aan de ene kant ben ik superblij dat wij het zo hebben kunnen regelen. Ik heb veel tijd om bewust te genieten van mijn zwangerschap, heb geen stress gehad en me goed kunnen voorbereiden op het komende moederschap. Ons huis is nog nooit zo netjes en opgeruimd als nu, wat met nesteldrang wel een heel prettig gevoel is. Daarnaast vind ik het fijn dat ik voor mijn gevoel ook niet over grenzen heb hoeven gaan. Ik heb niet flink hoeven doorbikkelen op momenten dat mijn lichaam aangaf even pauze te moeten nemen. Ik kon dat zelf bepalen en heb daardoor, naar mijn idee, een hele fijne en gezonde zwangerschap gehad. En nog steeds, dus.

Aan de andere kant heb ik me vaak schuldig gevoeld tegenover alles en iedereen. Want welke slappeling neemt nu een paar maanden eerder al zwangerschapsverlof? Was het niet beter geweest om wel door te zetten en met een meer voldaan gevoel van die laatste weekjes zwangerschap genieten? De zwangerschap gaat me tot nu toe voor de wind, en dat schrijf ik vrijwel in z’n geheel toe aan het feit dat ik er niet bij hoef te werken. Was ik trotser op mezelf geweest als ik wel door had gewerkt?

En één van de laatste fotos van ons samen. In Puerto de Mogàn. Getrouwd en met mijn zwangere buikje in een jurkje van Shirley.

En nog eenvakantiefoto van mij in zwangere toestand. Ook buiten de reguliere schoolvakanties, wat ik anders niet had kunnen doen.

Hoe dan ook: vanaf deze week hoef ik me dat allemaal niet meer af te vragen. Ik heb nu, net als iedere andere zwangere vrouw, ‘recht’ op zwangerschapsverlof. En hoewel ik geen salaris meer krijg, voelt het wel prettig om nu ‘echt’ in de laatste fase van de zwangerschap te zitten. De fase waarin iedere zwangere vrouw naast dwangmatig schoonmaken ook regelmatig lekker rustmomentjes inbouwt. Ik hoef me dus niet meer schuldig te voelen als ik midden op de dag in bad ga of een dutje ga doen. Dat hoort er immers, nu echt officieel en legaal enzo, bij. Oh en de afscheidsspeech van collega’s, de luiertaart en de ‘succes met de bevalling, hè’-wensen zal ik niet missen.

Wanneer gingen jullie met zwangerschapsverlof? En voor de lezers die nog niet zwanger geweest zijn: zou het een optie zijn, niet werken tijdens de zwangerschap?

  • Renee

    Wat fijn dat jullie het zo hebben kunnen regelen. Ik ben nu 22 weken zwanger en werk fulltime (kantoor). Het is geen ‘zware’ baan, maar ik word er wel onwijs lui van. Als ik na een werkdag thuiskom en gekookt heb, heb ik geen zin meer om wat te doen. Ik kijk dan ook uit naar m’n verlof. Doordeweeks boodschappen kunnen doen, het huis extra schoonhouden etc. Ik ga als het goed is 6 weken van tevoren met verlof en dan 10 weken na de bevalling weer aan het werk voor 3 dagen.

    6 augustus 2014 at 07:43 Beantwoorden
  • Manon

    Ik zit in hetzelfde schuitje al jij! Ik vind het eigenlijk wel een heeeele fijne luxe dat ik niet hoef te werken tijdens het zwanger zijn, ik weet niet of ik dat wel vol gehouden had en of mijn zwangerschap dat net zo fijn verloopt als dat het tot nu toe doet! Lekker genieten van de extra dutjes en baden 😉

    6 augustus 2014 at 08:27 Beantwoorden
  • Joyce

    Heerlijk toch? Ik ging tot week 36 naar school bij mijn zwangerschap van Aron en was naar 6 week weer op school te vinden. Bij een 2.0 gaat dat gelukkig helemaal anders omdat ik dan gewoon lekker aan het werk ben en normale verlof kan krijgen. 🙂

    6 augustus 2014 at 08:59 Beantwoorden
  • Odile

    Nou niet schuldig voelen en lekker genieten hoor! Ik had ook vroeg zwangerschapsverlof doordat ik tijdelijk moest stoppen met mijn studie (tot 18 weken hele dagen overgeven en daardoor teveel gemist). Uiteindelijk heb ik tot ong 36 weken alleen lopen klussen en verven in huis. Als ik ook nog had moeten studeren had ik dat echt niet getrokken!

    6 augustus 2014 at 09:44 Beantwoorden
  • Bianca

    Voel je vooral niet schuldig, ieder maakt zijn keuzes en moet doen wat goed is voor hem/haar. Neemt niet weg dat ik me goed kan voorstellen dat je dat gevoel wel hebt. Ik ben officieel met 36 weken met verlof gegaan, maar door een feestdag en 3 vrije dagen op te nemen werd dat 35 weken. Ik vond het te doen, het werken en zwanger zijn, maar ik had geen kwaaltjes, was in een goede conditie (nog tot ver in zwangerschap gesport) en heb een kantoorbaan. Ik was wel echt moe ’s avonds en was wel blij toen m’n verlof begonnen was. Een vriendin van mij kwam vrij vroeg in haar zwangerschap zonder werk te zitten en merkte wel dat zij zich uiteindelijk slecht kon vinden in mijn vermoeidheid, want ‘nee, daar had zij echt geen last van hoor!’, wat ik vervolgens weer niet zo gek vond, als je niet hoefde te werken en geen stressvolle omgeving had..

    6 augustus 2014 at 12:29 Beantwoorden
  • Stien

    Wat leuk en mooi beschreven! Je hoeft je echt niet schuldig te voelen hoor. Jouw zwangerschap, jouw leven, jouw keuze. Punt. Hier moet je geen verantwoording voor af te leggen. Je moet werken om te kunnen leven, niet omgekeerd. Zeker niet als je werk niet zo leuk is.

    6 augustus 2014 at 12:38 Beantwoorden
  • anouk

    Heerlijk toch dat het zo kan en dat je zo kunt genieten! Ik werkte tijdens mijn zwangerschap fulltime (nu nog 4 dagen) maar mijn zwangerschap was een ramp en na 26/27 weken mocht ik helemaal niet meer werken. Daarvoor liepen mn uren al hard terug. Gelukkig was de bevalling een eitje en hebben we de liefste en gemakkelijkste dochter die er is, dus de roze wolk is absoluut gekomen. succes met de laatste loodjes

    6 augustus 2014 at 15:04 Beantwoorden
  • Petra

    Voel je er vooral niet schuldig over. Ik vind het wel van lef getuigen om je baan op te zeggen en op zoek te gaan naar dat wat wel bij je past. Nu heeft misschien niet iedereen de luxe, er moeten rekeningen worden betaald, maar toch. Hoeveel mensen werken niet terwijl ze het helemaal niet leuk vinden. Gelukkig heb ik een droombaan.
    Ik vind je blog trouwens erg open en eerlijk en ik houd van je manier van schrijven. Ik heb je daarom genomineerd voor de Liebster Award, http://www.happylioness.nl/tag-2/liebster-award-2/

    6 augustus 2014 at 20:18 Beantwoorden
  • Gwen

    Heerlijk geoorloofd genieten nu dus! Ik merk duidelijk verschil tussen deze zwangerschap en die van 2 jaar geleden. Toen werkte ik nog 5 dagen en na 22 wk nog maar 4 ivm mijn bekken en nu werk ik sowieso maar 2 dagen. Heb dan wel 3 volle dagen alleen thuis met onze peuter, maar dit valt me toch minder zwaar dan werken. Zwanger zijn doe je er niet zomaar even bij heb ik 2 jaar terug al gemerkt, dus idd: lekker genieten van de rust die je al gehad hebt en nu nog hebt. En aftellen, bijnabijnabijna!

    8 augustus 2014 at 20:52 Beantwoorden
  • Kim

    Heerlijk toch als het kan, ik heb in het begin 4 dagen gewerkt toen ik zwanger was na een paar maandjes naar 3 dagen gegaan en met 32 weken boventallig gaan werken ivm rugklachten. Met 34 weken heerlijk met verlof gegaan baalde dat ik de 34 weken werken niet had gehaald maar eenmaal eraan toegegeven vond ik het heerlijk. Nu dochtertje bijna 7 weekjes en nog een paar weken verlof en vakantie te gaan wat gaat het snel… Lekker van genieten!

    10 augustus 2014 at 10:10 Beantwoorden
    • Kim

      Bedoelde dat ik baalde dat ik de 36 weken niet gehaald heb

      10 augustus 2014 at 10:11 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.