to top

Mijn zwangerschap: week 33

En we zijn inmiddels alweer een week verder. Met de start van week 34 heb ik nu nog maar zes weken te gaan tot de uitgerekende datum. Het einde is echt in zicht en dat voelt zowel ontzettend gaaf als doodeng. Week 33 was weer een bijzondere week. Lezen jullie mee?

Verloskundige
Afgelopen woensdag stond er weer een afspraakje met de verloskundige in onze agenda. De afgelopen keren was ik daar steeds lichtelijk gespannen over geweest. Eén keer was mijn bloeddruk namelijk licht verhoogd (onderdruk van 80, nog steeds niet schrikbarend), wat mij als hypochonder meteen liet denken dat alles mis zal gaan. Viel uiteindelijk allemaal erg mee en op één of andere manier was ik deze keer helemaal niet gespannen voor het bezoek. Dat bleek ook nergens voor nodig te zijn. Mijn bloeddruk was zelfs een stuk lager dan tijdens het laatste bezoek en het ijzergehalte in mijn bloed was 8,8. Ik geloof dat dat vrij hoog, en dus goed, is! Hoera!
Aan de andere kant was er ook een hele lichte reden tot extra zorg. Onze zoon bleek namelijk, waarschijnlijk, in stuitligging te liggen. De verloskundige voelde een ronding bovenin mijn buik, wat waarschijnlijk zijn hoofdje is. Of een perfect, rond kontje, dat kon ze niet met 100% zekerheid zeggen. Zijn hartje was wel aan de onderkant van mijn buik te horen, dus misschien ligt hij wel met zijn hoofd richting de uitgang. Hoe dan ook: met 33 weken zwangerschap (toen) op de teller, heeft onze zoon nog even de tijd en ruimte om te draaien. Hopelijk gaat hij dat dan ook snel doen! Volgende week maandag hebben we een extra afspraak op de planning staan. De verloskundige gaat dan nogmaals voelen en er komt eventueel een liggingsecho om helemaal goed te zien hoe onze kleine man erbij ligt. Maran is in stuit geboren, dus het zou me niets verbazen als dit een gevalletje ‘zo vader, zo zoon’ wordt… Hoe dan ook: wat het vervolg zou worden zien we dan wel weer. Voor nu blijf ik hopen dat het ventje binnenkort gewoon met zijn hoofdje richting uitgang komt te liggen.

20140805-085127-31887043.jpg

Klachten en kwaaltjes
Ik geloof dat ik nog steeds mijn handjes enorm dicht mag knijpen bij het gebrek aan vervelende kwaaltjes. Ik slaap prima, al blijft het altijd even lastig om een lekkere houding te vinden. Ik hoef niet achterlijk vaak naar het toilet ’s nachts. Meestal red ik er met 1 à 2 keer wel. Mijn ledematen zijn niet opgezwollen, ik heb geen last van brandend maagzuur en vind mezelf nog verrassend fit voor iemand die nooit aan sport doet. Wat een wonder toch hoe mijn lichaam dit zware klusje zo eventjes zonder al teveel gezeik lijkt aan te kunnen. Dat geeft me eerlijk gezegd goede hoop voor de bevalling en de periode daarna. Met een zwangerschap die van zo’n leien dakje lijkt te gaan, kán het toch niet anders dan dat ik de bevalling ook zo goed als het gaat doorsta? Mochten jullie voorbeelden hebben van vrouwen die een makkelijke zwangerschap, maar een hel van een bevalling hadden: houd nog maar even voor je. Voorlopig wil ik in mijn eigen waan blijven.

Babykamer
Vorige week schreef ik al even over de babykamer en over hoe ongelofelijk blij ik ben met de meubeltjes die mijn vader heeft gebracht. Toch voelt alles nog een beetje ‘leeg’ aan. De stok voor het hemeltje dat we hadden gekocht, bleek niet compleet geleverd te zijn. Daar wachten we momenteel nog op. Daarnaast wil ik graag nog een mooie stoel in de babykamer, waar ik tijdens nachtelijke borstvoedingsuurtjes lekker op kan suffen. Ook wil ik nog een mooie plank ophangen, met daarop de letters van de naam van onze zoon. En ik wil nog wat leuke lampjes om de kamer mee te versieren. En gordijnen… Zoals jullie zien heb ik nog genoeg te regelen voordat de kamer écht naar mijn zin is. Ik ben heel blij met de meubels, maar er moet nog wat aankleding bij. Dat ga ik in de loop van deze week allemaal regelen! Misschien deel ik in de loop van de week vast wel een preview van de babykamer.

Harde buiken
Op één of andere manier blijf ik die houden. Of ik nu veel rust houd of niet. Ik heb wel gemerkt dat ons ventje op dagen dat ik vrijwel niks doe, enorm druk is. Andersom lijkt het wel alsof hij lekker rustig is op dagen dat ik druk ben. Hoe dan ook: ik vind het superfijn dat ik hem nu zo vaak voel, al krijg ik er soms wel eens pijnlijke ribben van!

Zo, dat was mijn 33ste zwangerschapsweek. Hopelijk wordt de 34ste er één waarbij ik weer iets meer leuke dingen onderneem, want zoals jullie gisteren hebben gezien was er niet veel aan.

  • Shirley

    Ah, wat ben je mooi! Liefde voor je buik en fijn dat het allemaal nog zo goed gaat!

    5 augustus 2014 at 09:13 Beantwoorden
  • Joyce

    33 weekjes alweer wat vliegt de tijd! Kan me nog goed herinneren dat je begon te bloggen bij Shirley, en nu loop je alweer richting het einde. Spannend!

    5 augustus 2014 at 09:18 Beantwoorden
  • Manon

    Wat een mooi buikje <3 Ik hoop ook nog dat jullie zoontje zich zal draaien, en anders tja… So be it inderdaad!
    Ben zo benieuwd naar het eindresultaat van jullie kamertje 😀

    5 augustus 2014 at 09:30 Beantwoorden
  • iooon

    Ben benieuwd of hij inderdaad in stuit ligt. Ik heb ook weleens een bult bovenin maar dat zijn dat toch echt billetjes weet ik van de echo’s. Hopelijk ligt hij netjes of draait hij nog. Zou toch wel makkelijk zijn.

    Ik blijf wel lichtelijk jaloers op jouw kwaaltjesloze zwangerschap. 😉

    5 augustus 2014 at 11:24 Beantwoorden
  • Odile

    Mooie buik hoor! Nu kan je echt gaan aftellen, over een maand kan hij er zomaar zijn! Het is opzich wel logisch dat de baby rustig is als jij druk bezig bent, dan wordt hij lekker ‘in slaap gewiegd’. Geniet van de schopjes (of moet ik zeggen schoppen haha) die ga je straks vast nog wel eens missen!

    5 augustus 2014 at 12:13 Beantwoorden
  • Ineke

    Wat een mooie buik :)..
    Ik sliep met een slangenkussen ook omdat ik mij geen houding wist te nemen.
    Jammer dat de stok voor het hemeltje niet compleet was. Nu bij ons ontbraken de vijzen voor de gehele babykamer.. Man ik had zenuwen daardoor :)..

    5 augustus 2014 at 19:56 Beantwoorden
  • Petra

    Hier is dochterlief met 34 weken nog uit zichzelf gedraaid. Wie weet doet jouw kleintje dat ook wel. En misschien ligt hij ook helemaal niet in stuit en waren het gewoon een paar stevige billen die ze voelde 🙂

    5 augustus 2014 at 21:50 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.