to top

Mijn zwangerschap: week 29

En toen zat week 29 er ook alweer op en ben ik aangekomen in het laatste kwart van mijn zwangerschap. Ik blijf het maar zeggen, maar ik vind het niet te geloven hoe snel alles gaat! Tot aan de geslachtsbepaling met 15 weken leek de tijd voorbij te kruipen, maar sindsdien vliegen de weken aan me voorbij. Week 29 was een leuke week en er zijn wel weer wat dingetjes gebeurd die de moeite waard zijn om te vertellen. Komt ‘ie!

Verloskundige
Gisteren had ik weer een afspraak staan bij de verloskundige. In de eerste periode van de zwangerschap ga je niet zo vaak, dus keek ik er iedere keer juist heel erg naar uit als ik weer ‘mocht’. Inmiddels kom ik er iedere drie weken (en binnenkort nog vaker), dus is het niet heel erg bijzonder meer. Ik heb deze week wat vragen gesteld over de bevalling en natuurlijk kwam het reguliere programma weer aan de orde: baarmoeder opmeten, baby voelen en bloeddruk meten. Alles zag er prima uit en mijn bloeddruk was gelukkig nog hetzelfde als de vorige keer. Iets aan de hoge kant, maar dat hoort blijkbaar bij mij en daarom was het prima. Verder kreeg ik deze week een klein vingerprikje om mijn ijzergehalte te meten. Ik had altijd extreem veel ijzer in mijn bloed, maar tijdens de zwangerschap is het gebruikelijk dat dat minder wordt. Het vingerprikje wees dan ook aan dat het flink verminderd was. Nog steeds binnen de marges van wat normaal was, maar wel erg weinig in vergelijking met de vorige keer. Volgens de verloskundige gaf hun apparaatje wel vaker een te laag ijzergehalte weer en was het in feite hoger. Vandaar dat ik later naar de prikpoli werd gestuurd om een buisje bloed af te nemen voor naar het lab. Dan maar zo. Al met al was het een prima bezoekje en een stuk minder ongemakkelijk dan de laatste keer. Gelukkig maar!

Hmm beetje rare foto zo. Alsof ik mijn plas sta op te houden...

Hmm beetje rare foto zo. Alsof ik mijn plas sta op te houden…

Dikke buik
Over het algemeen voel ik me nog prima. Ik mag echt niet klagen als ik sommige andere zwangeren om me heen wel eens zie waggelen. Bij mij lijkt alles tot nu toe nog van een leien dakje te gaan. Al begin ik wel te merken (misschien heb ik dat al eens eerder gezegd hoor), dat mijn buik soms wel in de weg gaat zitten. Als ik bijvoorbeeld een stukje wil wandelen, moet ik van tevoren echt naar het toilet. Sowieso drukt de baby tijdens het lopen op mijn blaas, en dat is voor langere tijd super onprettig. Ook merk ik het met bukken of met opstaan van de bank of uit bed dat mijn buik gegroeid is. Er zit gewoon ‘iets’ in de weg, en dat is logisch.

Gezellige schopjes
Wat maakt dat ik die buik met liefde draag, zijn de gezellige schopjes die ik steeds vaker lijk te voelen. Ons mannetje was voorheen vrij rustig, met hier en daar eens een hele actieve dag. Sinds de afgelopen week lijkt hij echter een stuk drukker geworden te zijn. Ik voel hem nog steeds regelmatig slapen (dan is het dus rustig in mijn buik), maar ik voel hem net zo vaak actief trappelen en wiebelen. Eerst voelde ik dat voornamelijk ’s morgens en ’s avonds, en dan ook nog niet heel veel of heel hard. Maar de laatste tijd is hij dus steeds beter voelbaar, en dat vind ik maar wát gezellig! Als ik niet oppas zit ik rustig een hele dag met mijn handen op mijn buik of maak ik slijtageplekken in mijn kleding van het aaien.

Babykamer
Over de babykamer kan ik kort zijn: daar is geen verandering in gekomen sinds vorige week. De kamer op zich is af en brandschoon, maar we wachten nog op de meubeltjes die mijn vader gaat schilderen. De arme man is naast zijn fulltime baan al maanden aan het klussen in zijn eigen badkamer en moet daarna dus ook nog onze babymeubeltjes maken. Ik heb al honderd keer voorgesteld om hem te helpen, maar dat wil hij niet. Hij vindt het veel te leuk dat hij dit voor zijn kleinzoon kan doen. Inmiddels is de badkamer zo goed als af, dus vanaf deze week gaat hij dan echt met de meubeltjes beginnen. Hoe lang het precies nog duurt weten we niet, maar ik heb er niet echt haast mee. Als ze er straks zijn, kan ik lekker gaan inruimen en inrichten. Ik heb daar heel veel zin in, maar het is niet zo dat de baby zich ieder moment al aan zal dienen. We hebben dus nog tijd zat!

29wekenzwanger

Bevalling
Toen de kraamhulp hier vorige week was, werd alles wel echt even iets realistischer. Natuurlijk weet ik dat er een baby in mijn buik zit en dat die er ooit uit zal komen. Maar door de kraamhulp te horen praten over de bevalling en de tijd daarna, waarin ze mij gaan verzorgen omdat ik waarschijnlijk helemaal in de kreukels lig, was heel confronterend. Sindsdien heb ik me, heel vrijblijvend en rustig aan, ingelezen in de bevalling. Van bloedproppen zo groot als een vuist (nooooo!!!) tot slijmproppen. En van weeën tot ontsluiting. Over een paar maanden lig ik ergens op een bed, vrij van alle gêne, terwijl diverse artsen naar de meest intieme delen van mijn lichaam aan het loeren zijn. Nu kijk ik daar al niet naar uit, maar de tijd daarna lijkt me ook absoluut geen pretje. Vooral als ik hoor over het enorme bloedverlies, de oma-onderbroeken waarin ik zal leven en de kraamverpleging die rectaal mijn lichaamstemperatuur op wil nemen. Nou ja, dat zal dan wel iets zijn om me overheen te zetten tegen die tijd. Voor nu kan ik het nog even parkeren en gewoon doorgaan met blij over mijn buikje aaien.

Week 30 dus alweer. Het gaat nu écht heel hard. Ik geniet nog dagelijks van de schopjes, maar verheug me er stiekem ook echt op om ons kleine mannetje over een niet al te lange tijd echt te mogen knuffelen. Tot die tijd gaan we nog heel hard met zijn tweeën genieten. Aankomend weekend van ons 1-jarig huwelijk jubileum en binnenkort nog van een weekje vakantie met vrienden in Limburg.

  • iooon

    Zo raar dat het op het begin zo langzaam lijkt te gaan en nu opeens zo snel. Ik begin er paniek gevoelens van te krijgen. Vooral omdat we nog zoveel moeten aanschaffen…. (Volgens mij schreef jij daar laatst ook over xD)

    Je hebt echt een prachtige buik!

    8 juli 2014 at 07:45 Beantwoorden
  • Manon

    Bleh, ik had na mijn eerste proefles yoga ook een help-moment voor de bevalling… Besefte ineens dat IK ook moet gaan bevallen, in een ziekenhuis, met pijn, bloed, slijm, water, ALLES…
    Ik ben heel benieuwd naar jullie kamertje ^^

    8 juli 2014 at 09:02 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.