to top

Consequent opvoeden…?

Ik was een erg consequente juf. De regels in mijn klas waren duidelijk. Ik hielp de kinderen er regelmatig aan herinneren en stelde dan ook consequenties als ze zich niet aan de regels hielden. Het ging me makkelijk af en ik had dan ook leuk contact met de kinderen. Ze luisterden goed, gedroegen zich meestal prima en als er eens iemand was die wilde uitzoeken waar mijn grens lag, dan had ‘ie dat snel uitgevonden. Makkie!

Het was voor mij dan ook lastig om te zien hoe inconsequent ouders soms tegenover hun kinderen zijn. “L. niet rennen in de klas!”, riep een moeder op een ochtend toen ze haar volledig losgeslagen zoon de klas in zag stormen. L. vloog echter vrolijk door, waarop zijn moeder ongemakkelijk in de deuropening van de klas stond te giechelen. Kom op mams, grijp je kind, vertel hem duidelijk wat je van hem verwacht en stel een consequentie als hij niet luistert. Maar dat deed mams niet. En ik voelde me op dat moment niet geroepen om pedagogische tips te geven.

Voordat ik zwanger werd, keek ik dan ook absoluut niet op tegen het opvoeden van ons toekomstige kind. Ik had er ervaring mee en was er, al zeg ik het zelf, best goed in. Als ik op tv naar programma’s over flippende kinderen en hun oververmoeide ouders keek, zat ik op de bank gnieperig te lachen. “Huha, dat zou mij nooit overkomen! Mijn kind zou duidelijke regels krijgen en zich daaraan houden!” Maar heel stiekem kom ik daar inmiddels toch op terug.

Aaaww! Die oogjes!!

Aaaww! Die oogjes!!

Want, en dat klinkt stom, ik ben net zo’n schaapachtig type als het op mijn katten aan komt. Puck zit soms baldadig aan de bank te krabben, om ons uit te dagen met haar te spelen. Als we haar dan natspuiten met een plantenspuit, leert ze dat het niet mag. Nee sterker nog, ze weet heel goed dat het niet mag, maar ze vindt het gewoon leuk om te doen. Die plantenspuit neemt ze dan maar op de koop toe. Als consequente kattenmoeder zou ik Puck keer op keer flink nat moeten sproeien. Net zo lang totdat ze het niet meer grappig vindt. Maar als ik dan in die glimmende kraaloogjes kijk, kan ik echt niet anders dan gewoon even met haar spelen.

Zoë houdt er heel erg van om buiten op het balkon te liggen. Als de balkondeuren open staan, ligt ze zo ongeveer de hele dag op een balkonstoel te slapen. Soms wordt ze even wakker, slaat ze een paar mugjes uit de lucht of kijkt ze geïnteresseerd naar de wolken, vogels en auto’s om haar heen. Ik smelt als ik haar zie genieten in de ondergaande zon. Maar als ik wil dat ze naar binnen komt (omdat het koud word en ik de balkondeuren dicht wil doen), weigert mevrouw mee te komen. Ze draait zich verleidelijk op haar rug, waarop ik zuchtend haar pluizige buikje aai in plaats van dat ik haar met optil en naar binnen breng.

Kijk haar nou genieten <3

Kijk haar nou genieten <3

Consequent zijn met kinderen van een ander, dat kan ik blijkbaar wel. Hoe lief ik die ukkies uit mijn klas ook vond (want ik was écht gek op ze!), het woog voor mij toch zwaarder om duidelijk overwicht op de klas te houden en de regels consequent na te leven. Maar bij mijn lieve pluizebollen werkt dat anders en verander ik blijkbaar in een zacht ei op opvoedingsgebied. Ik ben heel benieuwd hoe dat straks zal gaan als ons kleine jongetje er is. Zal het me lukken om duidelijke regels te stellen en hem eraan te houden? Of maakt één blik in die prachtoogjes me zo week van binnen dat ik over ruim 4 jaar ook stom sta te giechelen in de deuropening van de klas?

  • claudia

    Ik ben spw-er en weet hoe het hoort in theorie.. Ik heb genoeg voorbeelden vanuit de praktijk hoe ik het niet zou doen maarrrrrrrr met je eigen koters is het anders! Ik ben best een strenge moeder.. mijn meisjes mogen heel veel maar wel binnen mijn regels en dat weten ze ook.
    Ze ontdekken de wereld en maken keuzes zodat ze zelf ervaren wat een consequentie van die keus is of kan zijn!

    Het enige wat ik je als adviesje kan geven is volg je eigen gevoel!

    6 juni 2014 at 08:49 Beantwoorden
  • Joyce

    Mijn man en ik zijn vrij consequent geweest tegen onze zoon (nu 3,5) en wij merken nu heel erg dat we daar profijt van hebben. Natuurlijk niet altijd maar het is fijn om te zien dat het werkt haha!

    6 juni 2014 at 09:38 Beantwoorden
  • Petra

    Ik was net als jij. Ik zou een hele consequente moeder zijn. De tafeleren bij die opvoedprogramma’s zouden hier niet voorkomen. Dat is gelukkig nog steeds niet het geval, maar consequent zijn is heel soms toch nog wel eens lastig.

    6 juni 2014 at 10:35 Beantwoorden
  • ioon

    Ik denk dat katten ook wel moeilijker zijn dan kinderen hoor. Katten zijn zo eigenwijs…

    Mijn ouders komen beiden uit het onderwijs en dat is in onze opvoeding terug te zien. Duidelijke regels, geen afwijking, consequent met belonen en straffen, gelijke behandeling voor alledrie, iedereen verantwoordelijk voor eigen daden en alles ging in overleg tussen mijn ouders. Ik denk dat jouw onderwijs-skills en ervaring dus heel goed van pas zullen zijn bij je opvoeding en dat veel terug zal komen.

    Mijn moeder was op school wel iets strenger dan thuis natuurlijk. Want thuis konden we kroelen, knuffelen en stoeien. Dat mocht op school absoluut niet.

    En ik ben super blij (toen niet altijd maar nu wel) met de opvoeding die ze gegeven hebben want ik heb een fijn voorbeeld wat ik aan kan houden. Streng doch rechtvaardig met een basis van liefde. 😀

    6 juni 2014 at 11:54 Beantwoorden
  • Francesca Vonk

    🙂 Mooi stukje om te lezen. Ik ben voor het eerst op je blog en ik vind het mooi hoe je nu al op je woorden terugkomt. Het is waar, consequent zijn voor andermans kids is anders dan voor die van jezelf. Enerzijds dwingen vreemde ogen vaak waardoor de kinders sneller luisteren en anderzijds wil ik bijvoorbeeld als moeder niet de hele dat NEE, NIET DOEN, LUISTEREN etc roepen. Ik probeer het toch zachtaardiger en vriendelijker op te lossen met uitleg en het bieden van alternatieven, want ik wil niet dat mijn zoon me als naar mens ziet ofzo waar niets van mag… Wat laten we wel wezen, je zegt toch vaker wat niet mag dan wat wel goed gaat. Goed zooo je leest een boek, goed zooooo je speelt met je blokken… snap je? Maar ja, soms zijn de grenzen bereikt en moet je ingrijpen… klopt.. maar 24/7 is toch echt anders dan een schooldag of met poezen. (heerlijke foto’s van die pluizebollen trouwens! 🙂 ) Komt goed, je vindt je weg als moeder vanzelf. Met je eigen regels en aanpak. Volg je gevoel en gefeliciteerd met je zwangerschap!

    9 juni 2014 at 03:26 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.