to top

Divorce hotel, ik vind het verbazingwekkend!

Zoals jullie misschien weten, ben ik een sucker voor slechte tv-programma’s. Noem iets fouts, en ik vind het geweldig. Behalve Barbie en Michael, sorry, dat gaat me te ver. Hoe dan ook: gisteren zat ik stiekem te genieten van het programma Divorce Hotel op RTL4.

Een programma waarin twee echtgenoten in twee dagen van elkaar gaan scheiden. Gedurende die twee dagen zullen ze afspraken maken over het verdelen van hun eigendommen en schulden. Ik vind het een fascinerend programma. Ik kan me namelijk bijna niet voorstellen dat die twee mensen, die nu ijskoud de brandblusser en strijkplank staan te verdelen, ooit zo zielsveel van elkaar hebben gehouden dat ze besloten te trouwen.

De vrouw van het stel dat gisteravond ten overstaan van heel Nederland ging scheiden, vertelde doodleuk dat ze eigenlijk nooit écht dacht dat ze haar hele leven met haar man wilde doorbrengen. Het was goed zo lang het duurde, maar eigenlijk had ze er nooit echt vertrouwen in gehad. Ze vond hem niet leuk genoeg, vertelde ze glunderend, en verklaarde later aan Goedele Liekens dat ze hem ook geen knappe man vindt. Haar man daarentegen was nog helemaal niet gewend aan het idee dat hij zou gaan scheiden. Het liefst was hij zijn vrouw snikkend in de armen gevlogen en had hij zich graag door haar laten troosten. Het was diep treurig om te zien. Hij wilde nog zo graag, zij wilde alleen maar heel graag van hem af zijn.

Bruiloft (115)

Ik vind het bijna griezelig om te zien hoe twee ex-geliefden zo koud op elkaar kunnen reageren. Alsof al die fijne momenten samen nooit hebben bestaan. Alsof ze elkaar nooit dolverliefd hebben opgebeld en gelukzalig tegen elkaar aan hebben gelegen op de bank. Of dat ze niet met prettige zenuwen klaar stonden voor hun trouwdag. Alsof ze niet elkaar zielsgelukkig kusten bij de geboorte van hun kinderen. Alsof zo’n heel samen opgebouwd leven nooit écht heeft bestaan. Ze geven elkaar in het Divorce Hotel een hand, glimlachen beleefd naar elkaar en ruziën vervolgens over wie de kat meeneemt en wie de hamster.

Natuurlijk besef ik dat het een tv-programma is en dat ze waarschijnlijk hun echte emoties voor zichzelf houden. Maar toch blijf ik het fascinerend vinden hoe een liefde uit kan lopen op zo’n ongemakkelijke, onaardige stemming naar elkaar toe. Ik vind eigenlijk dat er bij iedere scheiding verplicht een uurtje herinneringen ophalen zou moeten zitten. Waarbij dan foto-albums van zolder gehaald worden en de twee ex-partners-to-be verplicht onder het genot van een kopje thee de foto’s van hun trouwdag, vakanties en verjaardagen van hun gezamenlijke kinderen moeten bekijken. Daarna mogen ze dan alsnog de papieren tekenen, maar niet zonder eerst even stil gestaan te hebben bij al het moois dat ze ook ooit hebben gedeeld.

Zelf hoop ik natuurlijk dat het me nooit overkomt. Ik ben wél met Maran getrouwd met het idee dat wij ons leven samen zullen doorbrengen. Ik weet dat er altijd iets tussen kan komen, waardoor het anders loopt dan vooraf ingeschat. Maar de intentie om samen te blijven tot de één de ander moet helpen met een kunstgebit en steunkousen, hebben we gelukkig allebei. Een scheiding is gelukkig een ver-van-mijn-bed-show. Dus blijf ik me er maar over verbazen bij programma’s als Divorce Hotel.

  • Joyce

    Ik snap het ook niet helemaal. Ik heb het programma nog niet gezien maar denk ook niet dat ik het wil zien. Twitter gisteravond zei al genoeg!

    4 juni 2014 at 12:24 Beantwoorden
  • Manon

    Nou, ik dacht gisteravond dus precies hetzelfde! Wat een kille bedoelingen allemaal zeg. Gaan ze vechten over de hamster en de slang, tjonge jonge. En ik vond die man ook echt zo zielig. Nee, ik vind het ook echt heel erg bijzonder allemaal joh.

    4 juni 2014 at 12:29 Beantwoorden
  • Susan

    Ik vind het ook echt heel wonderlijk. Dat liefde kan eindigen snap ik, maar dat je zulke uitspraken doet dat je er vanaf dag 1 al niet achter stond vond ik heel erg. Als ik denk aan hoe gelukkig mijn man en ik nu met elkaar zijn en hoe bewust we de stap voor trouwen genomen hebben, kan ik me niet voorstellen dat we elkaar ooit niets meer zouden gunnen en vechten om wie de handdoeken mag houden.

    4 juni 2014 at 12:56 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.