to top

Zwangerschapsyoga: hoe was het?

Een paar dagen geleden schreef ik al dat ik me had aangemeld voor zwangerschapsyoga. Ik wilde met mijn bolle buikje toch wat in beweging blijven en besloot voor zwangerschapsyoga te gaan: een combinatie van in- en ontspanning. Gisteravond ging ik dan, en ik was heel nieuwsgierig naar hoe het zou zijn. Ik had überhaupt nog nooit aan yoga gedaan, maar deze variant met zwangere buiken was voor mij al helemaal nieuw. Omdat ik via Twitter veel vragen kreeg over de yoga, vandaag mijn ervaring!

Meteen bij binnenkomst schrok ik een beetje. De wierookgeur sloeg me in mijn gezicht en er draaide rustgevende ‘pingelmuziek’. Ik weet even niet hoe ik het anders moet omschrijven, maar het paste helemaal bij de setting. Ik werd direct aangesproken door de lerares. In het Engels en op een soort kalmerende fluistertoon. Ondertussen bekeek ik de andere deelneemsters: stuk voor stuk ouder en langer zwanger dan ik én compleet in fancy yoga-outfits. Daar stond ik dan met mijn bescheiden buikje en zwarte pyjamabroek (als vervanging voor mijn sportbroeken die ik niet meer pas). Ik kan niet anders zeggen dat ik me flink ongemakkelijk voelde, die eerste minuten na binnenkomst.

Daarna ging het eigenlijk al snel prima. Ik nam plaats op een matje op de grond van de zaal. De temperatuur was er heerlijk, de wierook niet meer zo  intens en ook de muziek een stuk zachter. Ik luisterde naar de verhalen van de andere deelneemsters en concludeerde al snel dat ik de enige was die voor het eerst zwanger was. En die (nog?) geen last had van kwaaltjes. Al snel kwam ook de lerares binnen en konden we beginnen met een rondje voorstellen. Alles gebeurde op hele zachte toon, waar ik nogal aan moest wennen. Maar toen ook dat gebeurd was, kon de les eindelijk echt beginnen.

We moesten op de grond zitten met onze benen over elkaar gevouwen en onze handen op onze knieën en deden vervolgens een fijne ademhalingsoefening. Die was lekker ontspannend, ware het niet dat mijn benen en voeten ‘gingen slapen’. Shit! Door mijn benen een beetje te verzetten ging het iets beter. Er volgden een hele serie aan oefeningen die ik best als inspannend zou willen bestempelen. We moesten ons lichaam in allerlei bochten wringen en zo’n achterlijke pose dan heel lang volhouden. Omdat ik de dag ervoor flink was gevallen op mijn handen en knieën (niet op mijn buik gelukkig!), deden sommige oefeningen veel pijn. Op handen en knieën zitten als die laatsten blauw-paars zijn, is geen petje. Verder ging het prima.

Toen we voor mijn gevoel nog met een warming up bezig waren, moesten we opeens weer in kleermakerszit gaan zitten, zoals we ook begonnen waren. Ik was dan ook flink verbaasd toen de les al afgelopen leek te zijn. Die vijf kwartier waren echt voorbij gevlogen! Iedereen kreeg een mini kopje thee, waarna we ons mochten omkleden. De lerares kwam na afloop nog even vragen hoe ik het had gevonden. Ook vroeg ze of ik vaker aan yoga deed of anders heel sportief was. “Eh, nee, eigenlijk niet”, was mijn antwoord, want behalve wandelen en huishouden beweeg ik amper. Dat verbaasde haar, want ik had ‘een sportief, flexibel lichaam’ en kon veel meer oefeningen goed uitvoeren dan de meeste beginners. Haha, nou bedankt. Die steek ik in mijn zak!

En zo vertrok ik dus uiterst ontspannen en gevleid weer terug naar huis. Of ik het écht leuk en écht nuttig vond, daar ben ik nog niet helemaal over uit. Ik denk wel dat ik nog 6 lessen ga volgen (het gaat alleen maar per 6 lessen, blijkbaar), maar wellicht zoek ik er nog iets anders bij. Ik heb het gevoel dat de zwangerschapsyoga mijn lichaam wel redelijk fit kan houden, maar ik miste enige voorbereiding op de bevalling. Toch wel handig, aangezien ik dat over 4 maandjes voor het eerst moet gaan doen.

(Meer lezen over mijn zwangerschap? Lees het op Mommy to be!)

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.