Was ik soms nog maar een middelbare scholier…

woensdag, mei 14, 2014 3 Permalink 0

Soms heb ik van die momenten waarop ik me net een bejaarde voel. Eergisteren was zo’n moment. Ik liep van de tramhalte naar huis en werd bijna ondersteboven gefietst door een groepje meiden met grote rugtassen op hun rug. “Sarah, kom nou, dan gaan we nog even naar de Albert Heijn!”, riep de ene. “Nee, ik moet naar huis. Hebben jullie anders zin om mee te gaan?” Ik schoot even vol. Mijn leven leek al zo ver bij dat van hen vandaan. Huiswerk maken, een rugtas inpakken, met vriendinnen hangen bij de supermarkt… Terwijl ik over mijn zwangere buik wreef, besefte ik dat ik écht wel heel veel ouder ben. 

Mijn middelbare schooltijd was op z’n zachtst gezegd niet geweldig. Thuis wel hoor, want ik had (heb!) de liefste ouders op de wereld en kon het ook met mijn broertje goed vinden. Ik was een tevreden puber en had nooit ruzie thuis. Maar op school had ik het zwaarder. Als dochter van een timmerman maakte ik weinig indruk op mijn middelbare school in Amsterdam Zuid. Ik zat tussen de kinderen van advocaten, diamantairs en acteurs uit GTST in. Ik kreeg al snel door dat ik, doordat ik niet uit een zelfde milieu afkomstig was, er niet bij hoorde. Er werd niet met mij gesproken, tenzij er een pen geleend moest worden. Toch had ik op de middelbare school wel wat vrienden. Een handjevol lieverds, dankzij wie ik het makkelijk vol heb kunnen houden.

Yay! Eindelijk kon ik selfies maken met onze supersonische webcam!

Yay! Eindelijk kon ik selfies maken met onze supersonische webcam!

Toch verlang ik stiekem (heel!) soms wel terug naar die periode. Ondanks dat ik mijn leven nu geweldig vind (al staat een leuke baan nog steeds op mijn verlanglijstje), lijkt het me soms wel leuk om eens terug te gaan naar die tijd. Waarin ik op de fiets, met een te grote rugtas naar school vertrok. Ik had dan om half 7 voor de spiegel gezeten om zorgvuldig lichtroze oogschaduw en glitter-lippenstift aan te brengen. Tijdens de lessen deed ik goed mijn best en de pauzes spendeerde ik voor een groot deel met Esther, een pakje Fristi en een Turks broodje gezond in het trappenhuis van school. Na schooltijd fietste ik dan weer met diezelfde gigantische rugtas terug naar huis, waar mijn moeder altijd even vroeg hoe het geweest was. Ik lummelde wat in mijn kamertje, zat wel eens achter de laptop van mijn vader op MSN en keek ’s avonds gezellig op de bank televisie met mijn ouders. Tot slot ging ik lekker even douchen, trok mijn pyjama aan en vertrok naar bed. Mijn wekker weer op half 7, want die klonterende mascara ging zichzelf niet opbrengen!

Als middelbare scholier heb je hier en daar wel eens zorgen: “heb ik een voldoende voor mijn SO scheikunde?”, “staat mijn nieuwe broek wel leuk bij dat ene truitje? en “hoe krijg ik in godsnaam mijn haar glad?” Maar heel eerlijk gezegd valt het natuurlijk in het niet bij de vragen die je jezelf als volwassene stelt. Als scholier wordt er namelijk niet meer van je verwacht dan dat je voldoendes haalt op school. Voor je eten wordt gezorgd, de supermarkt zie je alleen van binnen als je tijdens de lunchpauze trek hebt in een pak koekjes, je kleding ligt – alsof het vanzelf gaat – altijd schoon in de kast en over huur, gas en licht en gemeentebelasting hoef je je geen seconde druk te maken. Wat een feest!

Wajoo! Kijk mij eens tof zijn met mijn fles Canei! Hier was ik trouwens 16 en stiekem vond ik Canei vies.

Wajoo! Kijk mij eens tof zijn met mijn fles Canei! Hier was ik trouwens 16 en stiekem vond ik Canei vies.

Hoewel het me zo nu en dan best fijn lijkt om weer eens middelbare scholier te zijn, moet ik toch concluderen dat ik mijn leven nu veel leuker vind. Ik heb inmiddels vervolgopleidingen afgerond, word als volwassene serieus genomen, ben getrouwd met de liefde van mijn leven en woon in een heel fijn huis. Wij hebben het geluk dat we geen financiële problemen hebben en ook qua gezondheid gaat het ons, tot nu toe, gelukkig allemaal voor de wind. Van zo’n toekomst kon ik als middelbare scholier alleen maar van dromen. En als dat dan betekent dat ik zelf mijn vieze onderbroeken in de was moet gooien, dan is dat maar zo!

3 Comments
  • ioon
    mei 14, 2014

    Oh ik zou toch wel weer gewoon willen leren. Met de kennis van nu hoe onbelangrijk de mensen van de middelbare school zijn me alleen druk maken om leren.
    Geen gezeik over wel of geen baan vinden. Geld. Huis verkopen. Hypotheken. Heerlijk lijkt me dat. *droom*

  • Manon
    mei 14, 2014

    Ah leuk om te lezen! Ik heb het er wel eens met Bibian over, wij hebben samen in de vierde gezeten en we zouden best nog wel eens een dagje “terug” willen. Gewoon een dagje les, dezelfde mensen, gewoon zijn wie je toen was.

  • Sonja
    mei 14, 2014

    Met een vriendin heb ik het hier vaak over. Dromen over dat zorgeloze leventje, waarbij je je alleen maar druk maakt over vriendjes en je laatste SO-cijfer. Maar ja aan de andere kant; onzekerheid, beïnvloedbaarheid, minder goed weten wat je wil. Nu ik zelf voor de klas sta en die pubers bekijk, denk ik; wat blij dat ik volwassen ben!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *