to top

Geen schoolritme meer

Ik blijf het een raar idee vinden om niet meer op school te werken. Tijdens mijn studie (vanaf 2006) was ik al bezig met juf worden. Ik werd zo aangesproken tijdens mijn stage en leefde mee met de jaarplanning van de school. Voor het eerst in jaren vierde ik weer uitgebreid Sinterklaas, Kerst, Pasen en Koninginnedag. Ook beleefde ik de seizoenen veel intenser. Daarvoor stond ik er amper bij stil. 

Vooral als kleuterjuf werk je veel met thema’s. Ik heb ruim vijf jaar lang mijn jaren beleefd aan de hand van die thema’s. We begonnen in september met het thema ‘mensen’, kwamen via het thema ‘herfst’ uiteindelijk bij Sinterklaas en trokken met Kerstmis de gouden en zilveren glitters veelvuldig uit de kast. In januari werkten we over de winter, later maakten we zelf kleding met Carnaval en haalden we bloemen in de klas toen de lente weer aan brak. Via het thema ‘kunst’ en ‘verkeer’ kwamen we tot slot uit bij het thema ‘zomer’, waarmee het schooljaar afgesloten werd. Ook nu ik niet meer in het onderwijs werk zitten die thema’s er echt ingebakken bij mij.

De periode vanaf januari tot eind maart vond ik altijd erg saai op school. Die thema’s spraken me niet zo aan en behalve Carnaval was er ook geen leuke feestdag om samen te vieren. Pas als het thema ‘lente’ aanbrak, kwam ik zelf ook tot bloei. Ik was veel bewuster bezig met het mooie lenteweer, jonge dieren en de knopjes die er aan de bomen groeiden. Ook leefde ik toe naar de bijzondere feestdagen en evenementen die we op school zouden houden: de sponsorloop, het Paasontbijt, schoolreisje en een bezoekje aan de kinderboerderij.

Dit jaar maak ik al die thema’s en feestdagen voor het eerst in zo’n 8 jaar niet meer mee. In mijn agenda staan de data voor al die evenementen nog wel, waardoor ik soms een popup in mijn iPhone krijgt die me helpt herinneren aan de naderende Sponsorloop. Ook vind ik het heel raar om nu niet meer samen met mijn collega’s af te tellen naar de vakantie. Drie weken van tevoren zeiden we bij het koffieautomaat al tegen elkaar: “Nog 3 weekjes!” en een week van tevoren zette iedereen z’n beste beentje voor om zo lekker mogelijk aan de vakantie te beginnen.

Dat zijn dus dingen die ik wel mis aan het werkeloos zijn. Al ben ik nog steeds heel blij dat ik niet meer op school werk. Ik kan namelijk dubbel zoveel redenen opnoemen waardoor ik enorm blij ben om daar niet meer te werken. Toch steekt het soms. Als ik eraan denk om de kinderen juichend aan te moedigen tijdens de sponsorloop, of als ik een kleuterjuf op het pleintje voor ons huis van het zonnetje zie genieten terwijl haar groep kinderen tevreden speelt.

Het werken voor de klas was niet echt iets voor mij. Ook vond ik het werken in teamverband op school meestal stressvol. Ik had steeds het gevoel tekort te schieten, op ieder mogelijk vlak. Toch merk ik dat ik niet helemaal klaar ben met het onderwijs. Iets in mij vindt die bijzondere sfeer toch te leuk om te moeten missen. Of al ik straks, als mijn zoon geboren is, mijn hart voldoende op kunnen halen? Wat zal ik hem fanatiek aanmoedigen als hij een sportdag heeft!

  • Manon

    Dit heb ik nou dus ook zo af en toe. Ik heb dan nooit fulltime gewerkt op een basisschool maar de afgelopen 6/7 jaar wel alleen maar stages en het werk als OA op de middelbare school.
    Sinterklaas gaat aan je voorbij zonder ook maar iets te merken, ik moet op de kalender kijken wanneer de lente begint… Zulke dingetjes allemaal! Soms mis ik ook het reilen en zeilen van de basisschool. Ach, in de toekomst zal ik vast weer basisscholen van binnen zien, op welke manier dan ook 😉

    16 april 2014 at 07:30 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.