to top

Huizenfrustratie

Al een hele tijd terug schreef ik over onze zoektocht naar ons droomhuis. Eigenlijk ging het er voornamelijk over hoe moeilijk we dat wel niet vonden. Want ons huidige huis is superfijn en voor ons (nog?) prima te betalen. Toch blijven we de drang voelen om een koophuis te vinden waar we de rest van ons leven willen wonen. Maar na meer dan een jaar zoeken, heeft het ons nog helemaal niets opgeleverd. 

Begin vorig jaar begonnen we serieus over een koophuis na te denken. Maran had een vaste baan, ik had een leuk salaris en samen konden we voor een prima bedrag een huis kopen. Het vrijblijvend zoeken op Funda was begonnen. Al snel merkte ik dat onze zoektocht zo makkelijk nog niet zou gaan worden. In de buurt waarin we nu wonen, zijn de huizen veel te duur. Wat wij zoeken (minstens 100 vierkante meter en een tuin) is niet te betalen. Of wel, maar dan is het absoluut niet logisch ingedeeld. De huizen bij ons in de buurt zijn vrij modern, en dat is eraan af te zien. Soms zit de keuken op de begane grond en de woonkamer een verdieping hoger. Dat wil ik niet.

Dit uitzicht krijgen we natuurlijk nooit meer in een ander huis!

Dit uitzicht krijgen we natuurlijk nooit meer in een ander huis!

Natuurlijk hebben we ook verder gekeken dat onze neus lang is. We hebben opties overwogen in andere buurten van Amsterdam. Allemaal vielen ze af, omdat ze te duur waren of omdat we niet voor ons zagen dat we daar onze kinderen op wilden laten groeien. Of omdat het niet mogelijk was om er een huis te vinden dat überhaupt aan onze wensen voldeed. We hebben ook huizen buiten Amsterdam bekeken. Zo zijn we een aantal keer in Zaandam geweest voor een bezichtiging, al is daar uiteindelijk niets uit gekomen.

Ondertussen krijgen we van alle kanten advies: Jullie moeten nú kopen, want nu staan de huizenprijzen laag! Of juist: Blijf lekker zitten waar jullie zitten als jullie daar gelukkig zijn! We zijn hier ook erg gelukkig en aan dit huis mankeert weinig. Behalve dat we hier geen tuin hebben, iets wat natuurlijk wel heel fijn zou zijn als ons kleine mannetje iets groter wordt en de wereld wil gaan ontdekken. Ook frustreert het me dat we dit huis niet écht naar onze wens kunnen inrichten. Natuurlijk kunnen we de muren schilderen en gordijnen ophangen, maar bij alles wat ik aan ons huis wil verbeteren denk ik: wat nou als we volgende week tegen ons droomhuis aanlopen? Bovendien baal ik ervan dat we in dit huis geen tuin hebben. Het stukje bij onze voordeur is ruim genoeg om er een zitje op te zetten, maar waait daar binnen de kortste keren waarschijnlijk vanaf. Ook op ons balkon waait het vaak te hard om er lekker op te kunnen zitten. Pas als het hoogzomer en veel te warm is, is het daar prettig. Als het niet stikt van de muggen…

Hier staat ons droomhuis tussen. Wij dromen voorlopig nog maar door...

Hier staat ons droomhuis tussen. Wij dromen voorlopig nog maar door…

Ik blijf dus maar zoeken naar ons droomhuis. Ondertussen hebben we ons budget al een aantal keer verhoogd. Nog steeds wel binnen de marges wat we kunnen betalen, maar eigenlijk al veel verder dan wat we in de eerste instantie wílden betalen! En nog is het niet gelukt om een huis te vinden waar we morgen meteen in willen trekken. Het feit dat het ons nog steeds niet lukt om dolverliefd op een huis te worden, ondanks ons verhoogde budget, frustreert me nog het meest.

Ik kan erg jaloers zijn op mensen die nu al hun droomhuis gevonden hebben. Die dat lekker helemaal naar eigen smaak kunnen inrichten en weten dat ze daarmee waarde aan hun huis toevoegen. Of niet, maar ze willen er toch niet meer vandaan. Ook sla ik er groen van uit, als ik foto’s op Facebook voorbij zien komen van mensen die heerlijk genieten van het zonnetje in hun windstille tuin.

Ja, ons huis is voor nu geweldig. En als we buiten willen zitten, nodigen we onszelf lekker uit bij vrienden of familie. Maar ooit wil ik dat ook voor onszelf. Het liefst vandaag nog. Maar dan zullen we wel onze eisen, wensen en verwachtingen moeten bijstellen. En dat vind ik zó moeilijk!

  • Marieke

    Mja, het is maar net hoe je het bekijkt. Ik ben heel jaloers op jou, dat jij nu een huis hebt waar je in ieder geval een kindje kunt krijgen. En gewoon ieder moment dat droomhuis kunt tegenkomen en het dan ook daadwerkelijk kunt kopen. Wij zitten al twee jaar vast aan een klein koophuis dat we maar niet verkocht krijgen en waardoor we worden tegengehouden in onze toekomstplannen…

    3 april 2014 at 14:50 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.