Lief zijn voor jezelf

vrijdag, maart 21, 2014 2 Permalink 0

Toen ik nog twee dagen in de week werkte, had ik in ieder geval die twee dagen waarop ik me echt nuttig voelde. De derde dag, of de dag voor mijn werkdagen, wilde ik nog wel lief voor mezelf zijn. Ik gunde mezelf, als bijvoorbeeld het huis schoon was, lekker een middagje vrij op de bank met een tijdschrift, boek of ronduit foute televisie. Sinds ik ook die twee dagen niet meer werk, heb ik het daar een stuk moeilijker mee. Ik heb steeds het gevoel dat ik nuttig moet zijn. Wat resulteert in een opgejaagd gevoel, de hele dag door. 

Work work work
Toen ik nog werkte, had ik dat niet. Ik stond op mijn werkdagen om 6 uur ’s morgens op, raapte een gezond ontbijtje en lunch bij elkaar, wierp mezelf in het openbaar vervoer en zocht in het donker het sleutelgat van de schooldeur. Daarna zorgde ik dat alle benodigde materialen voor de dag klaarstonden, dronk een kopje thee met mijn collega’s, begroette de kinderen enthousiast bij binnenkomst, gaf de hele dag door les vanuit mijn tenen en na schooltijd ruimde ik de klas op, voerde ik achterstallige klusjes uit of dook ik in een vergadering. Om daarna weer naar huis te gaan, te gaan koken en me op te maken voor de volgende werkdag. Die twee dagen in de week was ik moe, maar dat vond ik niet erg. Ik had een verklaring voor die vermoeidheid en mocht daar dan ook van mezelf aan toegeven.

Hop, van die bank af!
Inmiddels werk ik dus helemaal niet meer. Dat heeft bij mij wel voor een omslag gezorgd. Waar ik eerst mezelf soms nog wel een middagje ‘vrij’ gunde, kost me dat nu veel meer moeite. Vakantie hebben is fijn, maar vooral omdat je weet dat het een keer ophoudt en je er in de tussentijd tot in de puntjes van moet genieten. Als je vrij bent, zonder concreet uitzicht op werk, voel je je nutteloos. Ik kom iedere dag dus uit bed met het gevoel me absoluut nuttig te moeten maken die dag. Ik geef mezelf klusjes en stel daar een deadline aan. Ik verplicht mezelf me iedere dag aan te kleden en op te maken en zorg zo goed als ik kan voor het huishouden. Ben ik door mijn concrete klusjes heen, dan ga ik achter mijn laptop zitten om me online ‘nuttig’ te maken. Ik moet van mezelf iedere dag een logje online plaatsen, schrijf eens per week voor Mommy to be en wil mijn online netwerk vergroten, om zo hopelijk ooit een betaalde schrijfklus te scoren. Als ik even geen inspiratie heb, blijf ik zitten om vacaturesites te checken of om andere ideeën te bedenken over wat ik in de toekomst zou doen. Ik heb geen boek of tijdschrift meer gelezen in de afgelopen 3 weken, in ieder geval niet écht met aandacht.

IMG_4658

Op die kerstboom na, ziet vandaag er grotendeels zo uit! 🙂

Herkenning
De mensen om me heen verklaren me voor gek. Die zijn veel liever voor mij dan ikzelf. “Meid, je bent zwanger, geniet er lekker van dat je nu even niets hóeft!”, zeggen ze vrijwel allemaal. Maar als ik dan denk aan al die duizenden vrouwen die zwanger zijn én een fulltime baan hebben, vind ik mezelf maar een lapzwans. Totdat ik gisteren weer een gesprek had met mijn loopbaancoach. Ik vertelde haar over hoe ik in mijn nieuwe situatie stond en dat ik het erg moeilijk vond om te ontspannen. Zij vertelde dat het heel herkenbaar was, dat ze dit probleem had teruggekregen van meerdere cliënten. Ook vertelde ze me hoe nuttig het kon zijn om juist te ontspannen. Om juist lief te zijn voor jezelf en om het jezelf te gunnen een periode te ‘lapzwanzen’. Als je jezelf namelijk steeds pusht om tot ideeën te komen, dan komen ze op een gegeven moment niet meer. Terwijl je, na een periode waarin je even niets ‘nuttigs’ hebt gedaan, juist op een gegeven moment een enorme drive krijgt om weer iets te gaan doen. De drive die dan vanuit jezelf komt, is veel motiverender dan wanneer je iets bij jezelf probeert te pushen. Ik herkende dit inzicht wel en had dat dan ook echt nodig om het mezelf zo nu en dan te gunnen om te ontspannen. Niet omdat ik vind dat ik het al zwaar genoeg heb, niet omdat ik vind dat ik het vanwege mijn zwangerschap nodig heb of omdat ik het gevoel heb dat het me ‘allemaal teveel wordt’, maar puur en alleen omdat het nu eenmaal tijd kost om tot goede ideeën te komen. En die komen vanzelf. Als je lekker ontspannen bent.

Pymama-dag!
Ik heb wederom dus veel gehad aan mijn gesprek met mijn coach. Ik vind het superfijn om dit soort onzekerheden met haar te bespreken. Zij laat me merken dat het niet altijd even nodig is om streng voor jezelf te zijn. Natuurlijk heb je een schop nodig als je zonder zware griep vijf dagen achter elkaar non-stop Dr. Phil aan het kijken bent, maar zolang het niet zulke extreme vormen aan gaat nemen, is het af en toe best lekker om bewust te ontspannen. Dus jullie raden het al: vandaag is pyjama-dag, ik doe geen boodschappen, het huis is nog schoon genoeg na mijn schoonmaakbeurt van gisteren en op dit logje na, stort ik me de hele dag op mijn superspannende boek (De Kraamhulp van Esther Verhoef). Dus: de groeten, ik ga bewust lief zijn voor mezelf vandaag!

2 Comments
  • Manon
    maart 21, 2014

    Ik heb precies hetzelfde haha. Ik werk vanuit huis en mag zelf bepalen wanneer/hoelaat. Meestal sta ik tegelijk met mijn vriend op en kleed me aan, make-uppie op en ga ik als ik zin heb aan het werk. Maar soms dan blijf ik een uurtje langer liggen en hou ik ook een hele slome pyjama ochtend. Nouja, het kan, dus daarom niet haha. Ik “moet” ook van mezelf elke dag wel iets nuttigs doen en als ik de afgelopen weken bekijk dan heb ik ook niet echt bank-hang-uurtjes overdag…

  • Marije
    maart 22, 2014

    Heel herkenbaar! Ik moest eerder met verlof (nu net een week gestopt met werken) en werkte ook als juf . Ik vind het heel moeilijk om te ontspannen en niet het gevoel te hebben iets nuttigs te moeten doen. Terwijl mijn man dan zegt ‘je doet iets nuttigs, je laat een baby groeien!’ . Haha. Ik probeer maar een beetje te wennen aan de situatie en toch soms te ontspannen. Dat boek van Esther verhoef is echt heel goed, die heb ik laatst uit gelezen. 🙂

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *