to top

Zondagskind

Ik ben geboren op vrijdag 15 november 1985. Ik weet dat het op een vrijdag was, omdat ik toen in mijn agenda keek en dacht: bijna weekend bitches! Okniet. Ik weet dat, omdat ik vaak heb gedacht dat ik op een zondag geboren was. Bleek toch niet zo te zijn.

Een zondagskind is letterlijk een persoon die op een zondag is geboren. In figuurlijke zin is een zondagskind een geluksvogel, iemand die veel geluk heeft in het leven. (Wikipedia)

Ik ben geboren op een vrijdag. Toch klopt de rest. Voor mijn gevoel in ieder geval.

Ik had een ontzettend onbezorgde, vrolijke jeugd met mijn lieve ouders, mijn leuke broertje, ons mooie Amsterdamse huis en onze vele familieleden en vrienden. Ik heb nooit ellende gekend, haalde op school met twee vingers in mijn neus goede cijfers en had het sociaal gezien ook allemaal goed voor elkaar. Ja ach, ik had astma en ben wel eens opgenomen geweest in het ziekenhuis, maar toen werd ik overladen met cadeautjes en ging ik veel knutselen met verpleegkundigen. Geen nare herinneringen dus.

189510_10150191967598496_1092373_n

Wie is toch die schattige baby met die bolle wangen en dat zachtroze skipak aan? Ik!

 

Ook mijn puberteit verliep zonder al teveel strubbelingen. Op school ging het nog steeds voor de wind, ik had nog steeds veel vrienden en vriendinnen (en daarnaast een heel leger leuke neefjes en nichtjes van ongeveer dezelfde leeftijd) en viel zo nu en dan eens met mijn neus in een leuk bijbaantje. Ik was verre van populair op school, maar dat interesseerde me niet. Ik deed wat ik moest doen (voldoendes halen) en had verder vooral heel veel plezier buiten school. Ik ging stappen met vriendinnen, werd tientallen keren verliefd en had zo goed als nooit ruzie met mijn ouders. Precies zoals een onbezorgd tienerleven zou moeten zijn.

Op mijn 19e kwam ik de liefde van mijn leven tegen. We werden eerst vrienden en daarna verliefd. We hadden het leuk, gingen samenwonen en verder ging ook alles voor de wind. Studies werden gehaald, we vonden allebei meteen werk. Na 7 jaar besloten we te willen trouwen en na acht jaar samenzijn zijn we getrouwd. Echt een smooth ride.

Eén van onze eerste foto's samen. Kijk ons eens ukkies zijn! :-)

Eén van onze eerste foto’s samen. Kijk ons eens ukkies zijn! 🙂

En zo gaat het nog steeds. We hebben een leuk huis, zijn superblij met elkaar, kunnen lekker vaak op vakantie. Onze beide ouders zijn gezond en gelukkig bij elkaar. Met onze broer en zus gaat het voor de wind, we hebben een hele leuke vriendengroep en genieten van alles dat we doen.

Beseffen hoeveel geluk ik wel niet heb (gehad), maakt me ook ergens wel een beetje angstig. Want het kán toch bijna niet beter? Moet er niet een dag komen waarop dit vrolijke kaartenhuis in elkaar stort? Of ben ik zo gelukkig, omdat ik vooral naar de positieve kanten kijk en niet teveel stil sta bij het negatieve? Hoe dan ook: ik geniet van volle teugen van alles wat ik nu heb. Wat er morgen gebeurt zien we dan wel.

  • Manon

    Lijkt wel alsof je mijn leven beschrijft haha. Al ben ik wel een echt zondagskind! Soms heb ik dat ook… wanneer gaat het eens “mis” in mijn leven? Leuk blogpostje 😀

    30 januari 2014 at 14:59 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.